بحران سنجی با سه شاخص
اریکا ادواردز منبع: ان‌بی‌سی‌نیوز
جو بایدن ماه گذشته گفت هدف دولت این است که کشور در چهارم ماه ژوئیه به «حالت عادی» نزدیک شود. با آنکه این سخنان به معنای آن است که کشور در مسیر درست در حرکت است. اما دانشمندان متخصص در حوزه بیماری‌های واگیر می‌گویند برای داشتن یک دیدگاه فراگیر درباره وضعیت همه‌گیری و مهار آن باید به وضعیت هر ایالت و حتی هر شهر نگاهی جداگانه داشت. از دید آنها، نگاه کلی به همه‌گیری سبب می‌شود بسیاری از جزئیات مهم نادیده گرفته شود. برای مثال آنچه در هیوستون درحال وقوع است با روند همه‌گیری در نیویورک سیتی یا لس‌آنجلس فرق دارد و میزان ابتلا و مرگ و میرها از هر ایالت و شهر به ایالت و شهر دیگر متفاوت است.
از طیفی از معیارها می‌توان برای درک روند مهار کرونا و شیوع آن استفاده کرد، اما متخصصان بیماری‌های واگیر معتقدند توجه به سه معیار خاص برای درک دقیق وضعیت کلی کشور از لحاظ شدت این بحران و کنترل آن ضروری است.
نخستین معیار تعداد موارد بستری است. برای ماه‌ها دانشمندان برای درک شدت همه‌گیری به تعداد موارد ابتلا اتکا داشتند اما با گذشت زمان این معیار ممکن است اهمیت خود را از دست بدهد. زیرا موارد اثبات شده ابتلا به تعداد تست‌هایی که گرفته می‌شود وابسته است و هرچه میزان واکسیناسیون بیشتر شود تعداد تست‌ها کاهش می‌یابد و مردم تمایل کمتری دارند تست بدهند. یک راه برای رفع این بن‌بست، توجه به موارد بستری شدن‌هاست. یکی از استادان بیماری‌های واگیر دانشکده پزشکی دانشگاه دوک می‌گوید: «از نظر من موارد بستری شدن، سریع‌ترین و ملموس‌ترین روش درک وضعیت همه‌گیری در کشور است. بیمارستان‌ها همچنان به گرفتن تست از مراجعه‌کنندگان دارای علامت ادامه می‌دهند.»
دومین معیار، تعداد افرادی است که از یک بیمار مبتلا این بیماری را می‌گیرند. دانشمندان معمولا با استفاده از چند فاکتور این رقم را به دست می‌آورند برای مثال تعداد کسانی که درحال‌حاضر مبتلا هستند و روند رشد آن. رقم یاد شده با گذشت زمان ممکن است تغییر کند و هر چه این رقم کوچک‌تر باشد وضعیت بهتر است. رقم بالاتر از یک به این معناست که فرد مبتلا احتمالا بیماری را به حداقل یک نفر دیگر منتقل می‌کند. ارقام بالاتر از یک نگران‌کننده هستند، زیرا نشان می‌دهند شیوع در حال شدت یافتن است. در مقابل، اعداد کوچک‌تر از یک سبب امیدواری می‌شوند.
سومین معیار، موارد واکسیناسیون است. در بلندمدت بهترین معیاری که نشان می‌دهد پیشرفت کشور در مهار همه‌گیری کرونا چه میزان است تعداد افرادی است که واکسینه شده‌اند. هر چه تعداد این افراد بیشتر باشد وضعیت بهتر است. البته باید ترکیب افرادی که واکسینه می‌شوند نیز مورد توجه قرار گیرد. برای مثال باید دید واکسیناسیون در بین جوامع رنگین‌پوست، روستایی و شهری به چه شکل است. همچنین موارد واکسیناسیون در گروه‌های سنی مختلف مهم است. هر چه تعداد موارد واکسیناسیون بیشتر شود، کشور به وضعیت ایمنی جمعی نزدیک‌تر می‌شود یعنی وضعیتی که در آن تعداد افراد ایمن در برابر ویروس به حدی رسیده که ویروس نمی‌تواند شیوع پیدا کند. این یک واقعیت است که ویروس کرونا برای همیشه وجود خواهد داشت. اما در آینده این ویروس به چیزی شبیه ویروس آنفلوآنزا تبدیل خواهد شد و سالانه به یک واکسن نیاز است.
