لیگ سوپرنفتی
دنیای اقتصاد : این روزها مسابقات لیگ دسته اول باشگاه‌های کشور به اوج حساسیت رسیده است. روز سه‌شنبه دیدارهای هفته سی‌ویکم این رقابت‌ها درحالی برگزار شد که اتفاقات جالبی در آن رخ داد. غیر از بازی مس رفسنجان و صبا که تیم قمی بعد از دریافت هفت گل زمین را ترک کرد و مسابقه نیمه‌تمام ماند(!) اتفاق مهم مربوط به پیروزی یک بر صفر نفت مسجد سلیمان برابر اکسین البرز می‌شد؛ بردی که شاگردان محمود فکری را ۶۳امتیازی کرد و باعث شد آنها با پنج امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم در صدر جدول قرار داشته باشند. این موضوع در فاصله سه هفته تا پایان لیگ یک، می‌تواند به منزله قطعی شدن تقریبی صعود نفت به لیگ برتر باشد. آنها در سه بازی آخرشان به ترتیب باید به مصاف نساجی قائم‌شهر، بادران و مس رفسنجان بروند که از بین اینها فقط بازی دوم خارج از خانه خواهد بود. گفتنی است غیر از نساجی، دو تیم دیگر شانسی برای صعود به لیگ برتر ندارند و همین مساله کار مسجد سلیمانی‌ها را برای صعود به لیگ برتر آسان‌تر می‌کند. صعود نفت مسجد سلیمان اما با همه شایستگی‌هایی که این تیم دارد، یک گره کور دیگر به معادلات مجهول لیگ برتر خواهد افزود؛ آنجا که تعداد باشگاه‌های تحت پوشش وزارت نفت در لیگ هجدهم به سه تیم افزایش پیدا می‌کند و اتفاقی بسیار عجیب برای یک لیگ حرفه‌ای رخ خواهد داد.
سبقت وزارت نفت از وزارت ورزش!
چنان‌که گفتیم در صورت صعود نفت مسجد سلیمان به لیگ برتر که کاملا هم قریب‌الوقوع به‌نظر می‌رسد، تعداد تیم‌های خانواده وزارت نفت در لیگ هجدهم به عدد سه می‌رسد. ما امسال نفت آبادان و پارس‌جنوبی جم را با همین شرایط داشتیم که سهمیه هر دوی آنها برای حضور در فصل آینده هم قطعا حفظ شده است. این وسط دو نکته بسیار مهم وجود دارد؛ نخست آنکه از نظر قوانین بین‌المللی فوتبال، حضور دو تیم با یک مالک مشترک در یک تورنمنت ممنوع است؛ چه اینکه در این صورت احتمال تبانی و زدوبند در بزنگاههای مهم وجود دارد. فیفا حتی روی وجود اسپانسرهای مشترک هم حساسیت دارد و چنان‌که قبلا در گزارشی مفصل در روزنامه «دنیای اقتصاد» به آن پرداخته شد، درحال حاضر در پنج لیگ معتبر دنیا تقریبا هیچ دو تیمی حضور ندارند که اسپانسرشان یکی باشد، مگر اینکه یک تیم تازه صعود کرده با یک حامی مالی از قبل قرارداد داشته باشد که در این مورد هم نظارت در بالاترین سطح اعمال می‌شود.
با این وجود در ایران خبری از این پرهیزها نیست. درحال حاضر پرسپولیس و استقلال به‌عنوان دو قطب اصلی فوتبال کشور متعلق به وزارت ورزش هستند و شخص وزیر، رئیس مجمع هر دوی آنها محسوب می‌شود. یعنی برای آنها هیات‌مدیره منصوب می‌کند و تصمیمات کلیدی می‌گیرد. بنابراین چیز عجیبی هم نیست که تعداد تیم‌های وزارت نفت در لیگ برتر از وزارت ورزش هم بیشتر شود و به سه باشگاه برسد. تازه فراموش نکنیم وزارت نفت قبلا نفت تهران را هم در همین دسته داشت که به تازگی آن را واگذار کرده، اما هنوز درگیر مشکلات این انتقال است. به عبارت دیگر در صورت صعود نفت مسجد سلیمان و ماندگاری نفت تهران در لیگ برتر، این وزارتخانه فصل آینده با سه تیم به‌صورت مستقیم و یک تیم به‌صورت غیرمستقیم درگیر خواهد بود. این از آنجاهایی است که به قول علی دایی باید پرسید کجای دنیا از این اتفاقات رخ می‌دهد؟
رفتار متناقض وزارتخانه
نکته دوم و مهم‌تر اما این است که پیش از این بارها عنوان شده وزارت نفت هزینه باشگاهداری در سطح حرفه‌ای را نمی‌پردازد و تیم‌هایی که به دسته برتر صعود می‌کنند از زیر چتر حمایتی این وزارتخانه خارج می‌شوند. اصلا بنا به همین دلیل هم بود که نفت تهران به بخش‌خصوصی واگذار شد؛ هرچند ظاهرا این واگذاری هنوز به‌طور کامل انجام نشده و تیم به نام مالک جدید سند نخورده است! اگر اخبار را دنبال کرده باشید حتما در جریان هستید که امسال هر دو باشگاه نفت آبادان و پارس‌جم هم به همین دلیل با مشکلات مالی مواجه بودند و برخی از اهالی این دو باشگاه انتقادات زیادی از مسوولان وزارت نفت به عمل آوردند. به این ترتیب حالا که یکی دیگر از باشگاه‌های زیرمجموعه وزارت نفت به لیگ برتر اضافه می‌شود، قطعا حرف و حدیث‌ها هم در این مورد افزایش خواهد یافت.
حالا یا وزارتخانه باید قانون را اجرا و همه تیم‌هایش را رها کند که یک فاجعه برای لیگ برتر رخ خواهد داد یا باید قانون مزبور را به‌صورت متناقض اجرا کند که باز محل بحث است، یا باید یکی، دو تیمش را واگذار کند که ممکن است الگوی ناموفق واگذاری نفت تهران تکرار شود یا باید مثل همین امسال همه تیم‌ها را به‌طور ناقص و با امکانات اندک نگه دارد که در این صورت هم قطعا با انبوهی از مصائب و مصاحبه‌های اعتراضی و اعتصاب بازیکنان و مسائلی از این دست مواجه خواهیم بود. اینکه می‌بینید، نمایی گویا و بی‌گفت‌وگو از لیگ مثلا حرفه‌ای فوتبال ما است!
