بازار ارز
شهاب‌الدین رحیمی : سیاست‌های ارزی دولت‌های جمهوری اسلامی طی چهار دهه گذشته همواره یکی از مهم‌ترین چالش‌های اقتصاد ایران بوده است. طی این سال‌ها همواره دولت‌ها درصدد پایین نگه داشتن نرخ ارز بوده‌اند و به‌جز یک مقطع در دولت‌های هشتم و نهم، شاهد چند نرخی بودن ارز بوده‌ایم. اقتصاددانان نیز به‌صورت مداوم هشدارهای لازم را برای اصلاحات اقتصادی در این بخش بیان کرده و ناکارآمدی و فساد ناشی از این سیاست را بارها گوشزد کرده‌اند. تک نرخی شدن ارز و واقعی‌سازی قیمت آن مهم‌ترین مطالباتی است که در سایه ترس دولت‌ها از حرکت به این سمت در حاشیه باقی مانده است. این شرایط تا به امروز ادامه دارد و به رغم اینکه بخش بزرگی از وعده‌های روحانی طی مبارزات انتخاباتی دولت یازدهم ایجاد رونق اقتصادی، کاهش تورم و کنترل نرخ ارز بوده است، سیاست‌گذاری منسجم و شجاعانه‌ای در سیاست‌های ارزی از سوی دولت و بانک مرکزی مشاهده نمی‌کنیم.
روحانی در برنامه‌های تلویزیونی همواره مردم را نسبت به ایجاد رونق اقتصادی امیدوار کرده و در صورت استقرار دولت خود، مشکلات اقتصادی، از جمله بی‌ثباتی بازار ارز را قابل حل دانسته است. دولت او در شرایطی مدیریت اقتصاد کشور را به‌دست گرفت که قیمت ارز پس از یک دوره تثبیت بلند مدت، در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ به‌صورت جهشی رشد کرد و به قیمت چهارهزار تومان نزدیک شد. پس از سپری شدن سال‌های ابتدای دولت یازدهم و بازگشت نسبی ثبات به بازارها که عمدتا در نتیجه شکل‌گیری انتظارات مثبت در نتیجه تغییر رویکرد دولت به اقتصاد کشور و مسائل بین‌المللی بود، یکی از مهم‌ترین وعده‌هایی که بارها از سوی رئیس کل بانک مرکزی مطرح شد، تک نرخی کردن ارز بوده است. اما سال‌ها از این وعده می‌گذرد و شاهد مجموعه‌ای از بی‌عملی هستیم. طی هفته‌های گذشته نیز شاهد افزایش نرخ ارز و افزایش فاصله آن با نرخ رسمی بوده‌ایم. سیف در آخرین اظهار نظر خود در این باره، همچون سال گذشته دلیل افزایش نرخ ارز را پایان سال میلادی و فشار تقاضا روی بازار عنوان کرد. کارشناسان در این پرونده باشگاه اقتصاددانان به تحلیل بازار ارز پرداخته و سیاست‌های دولت و بانک مرکزی را نقد کرده‌اند.
