جمعیت‌های حاشیه‌ای
پرویز پیران استاد اقتصاد در نشست «نقد آثار احمد اشرف» گفت: وضعیت علوم انسانی مملو از تفکرات نادرست است. اصطلاح نادرستی در علوم اجتماعی «حاشیه‌نشینی معضل شهری» است. ظاهرا متفکر و نظریه‌پردازی که این اصطلاح را به کار می‌برد هرگز با خود فکر نکرده است که این جمعیت چه باید می‌کردند؟ من ۳۰ سال روی موضوع آلونک‌نشینی در ۱۴ شهر کار کرده‌ام. ۳۵ درصد جمعیت تبریز، ۳۹ درصد جمعیت مشهد، بیش از ۵۰ درصد جمعیت سنندج، ۳۸ درصد جمعیت اراک و بیش از ۵/ ۳۳ درصد جمعیت تهران و همه شهرهای کوچک و بزرگ ایران آلونک‌نشین هستند. یکی از معضلات ایران آن است که این وضعیت به شهرهای کوچک نیز سرایت کرده و به‌طور مثال سبزوار که من حدود ۱۰ سال پیش برای پروژه‌ای در آنجا کار می‌کردم حدود ۱۴ هزارنفر جمعیت با اسکان غیررسمی داشت. اگر این مردم برای خود سرپناهی پیدا نمی‌کردند و با فشار دولت خانه نمی‌ساختند و مجبور به پرداخت اجاره می‌شدند، به میزان قابل توجهی به جرائم شهری افزوده می‌شد. ترنر استاد دانشگاه ام‌آی تی در سال ۱۹۷۳ می‌گوید: «مسکن خودساخته، برنامه‌ریزی خودجوش شهری فقرا در جامعه‌ای است که برای فقرا مسکنی تدارک نمی‌بیند.»
