وبا و بیمارستان‌سازی
در سال ۱۹۰۴ به پیشنهاد «حاج سیاح» یک بیمارستان کوچک در تهران تاسیس شد تا پاسخگوی نیازهای پزشکی ناشی از اپیدمی وبا باشد. با همکاری «آقای نائوس» سرخزانه‌دار و «مختارالسلطنه» محتسب تهران، یک ساختمان اجاره شد و «فیلسوف‌السلطنه میرزا عبدالکریم »به‌عنوان مدیر خدمات پزشکی- با حقوق ماهانه ۲۵۰ تومان- استخدام شد.
آنها همچنین سیستمی را سازمان دادند که افراد بیمار بتوانند مجانی با درشکه به بیمارستان منتقل شوند. آنهایی نیز که می‌مردند با همین خدمات به مرده شورخانه فرستاده می‌شدند. یک تومان به ازای هر بیمار به‌عنوان کرایه درشکه پرداخت می‌شد. پزشک فرانسوی «دکتر مورل» در عمل، به‌ویژه در مدیریت بیمارستان زنان که راه‌اندازی شده بود، کمک کرد. بعضی افراد ثروتمند مانند مشیرالدوله کمک‌های مالی بیشتری را فراهم کردند.
