سالروز درگذشت مبدع «کارت هوشمند»

در ۲۹ آوریل سال ۲۰۱۲ رونالد مورنو مهندس و مخترع فرانسوی که اختراع «کارت هوشمند» به نام او ثبت شده است در سن ۶۷ سالگی درگذشت. او در سال ۲۰۰۹ به پاس خدمات علمی‌اش به نشان «لژیون دونور» دست یافت. مورنو در قاهره مصر به دنیا آمده بود. اصالتا عرب بود اما پس از مهاجرت خانواده‌اش به فرانسه تبعه آن کشور شد. مورنو طنز‌نویس و روزنامه‌نگار هم بود. او در دهه ۱۹۷۰ سردبیری «مجله شیمی» را به عهده داشته، مجله‌ای که در پاریس منتشر می‌شده است. رولاند مورنو در سال ۱۹۷۴ اختراع کارت هوشمند را به ثبت رساند. از آن زمان به بعد،‌ شرکت‌هایی نظیر Bull،‌ Honeywell، Motorola دراین زمینه به فعالیت پرداختند و در نتیجه فعالیت‌های آنها، در سال ۱۹۷۹ اولین کارت هوشمند ریز‌پردازنده‌ای ساخته شد. اولین استاندارد برای کارت هوشمند در سال ۱۹۸۶ مطرح شد.

استفاده از کارت هوشمند در سطح ملی برای نخستین بار در فرانسه و در سال ۱۹۸۶ انجام گرفت. در این سال، شرکت مخابرات فرانسه برای اولین بار، به جای سکه در تلفن‌های عمومی از کارت هوشمند استفاده کرد که این اقدام سبب رفع بسیاری از مشکلات استفاده از تلفن‌های عمومی،‌ سوء‌استفاده‌ها و خرابکاری‌ها شد. پس از آن، از اوایل دهه ۹۰ میلادی، استفاده از کارت‌های هوشمند در کشور‌های مختلف رواج پیدا کرد و به تدریج کاربرد‌های جدیدی برای آن پیدا شد.

دسته‌بندی کارت‌های هوشمند

کارت‌های هوشمند را بر حسب موارد مختلفی دسته‌بندی‌ می‌کنند؛

در دسته‌بندی براساس نحوه ارتباط با کارت‌خوان، کارت‌های هوشمند به سه گروه تقسیم می‌شوند:

۱- کارت هوشمند تماسی

برای استفاده از این قبیل کارت‌ها، باید اتصال فیزیکی بین کارت و دستگاه کارت‌خوان برقرار شود. داده‌های موجود روی کارت به‌صورت سریال به کارت‌خوان ارسال می‌شود و پس از پردازش، اطلاعات جدید از طریق همان پورت به روی کارت منتقل می‌شود. به‌عنوان نمونه، کارت‌های تلفن‌ عمومی جزو این دسته محسوب می‌شوند. مشکل اصلی این قبیل کارت‌ها،‌ خراب شدن کنتاکت‌های فلزی (محل‌های تماس) بر اثر عوامل خارجی نظیر ضربه و شرایط فیزیکی محیط است. در شکل۲ قسمت‌های موجود در کنتاکت‌های فلزی این نوع کارت به تصویر کشیده شده است.

۲- کارت هوشمند غیرتماسی

در این نوع کارت ‌هوشمند، ارتباط بین کارت و کارت‌خوان به‌صورت فیزیکی برقرار نمی‌شود؛ بلکه از طریق میدان‌های الکترومغناطیسی یا امواج RF صورت می‌گیرد. برای برقراری ارتباط،‌ آنتن مخصوصی بین تراشه‌های کارت قرار داده شده است که در فاصله‌های کم، تا حدود ۵۰ سانتیمتر، می‌تواند ارتباط ایجاد کند. کاربرد اصلی این قبیل کارت‌ها در مواردی است که عملیات مورد نظر باید سریع انجام گیرد، به‌عنوان نمونه می‌توان به کارت‌های مترو اشاره کرد. مزیت اصلی این قبیل کارت‌ها علاوه بر سهولت استفاده، عمر طولانی‌تر و ضریب ایمنی بالاتر آن است؛ زیرا در این نوع کارت، تراشه به همراه آنتن در میان لایه‌های تشکیل‌دهنده کارت قرار می‌گیرد.

۳- کارت هوشمند ترکیبی

این نوع کارت ترکیبی از کارت‌های هوشمند تماسی و غیرتماسی است که با هر دو نوع دستگاه‌های کارت‌خوان سازگار است. از این نوع کارت‌ها برای ساخت کارت‌های چندمنظوره استفاده می شود.

- منبع: ویکی‌پدیای فارسی و انگلیسی