درباره فاصله شغل‌ها در سوابقتان، توضیح دهید
نویسنده: Julia Carpenter
وقتی نسل هزاره در شروع دوران کاری‌اش که یک بازار کار پرتلاطم بود روزگار می‌گذراند، توصیه‌های شغلی مداومی می‌شنید که هشدار می‌دادند «از عوض کردن مکرر شغل» پرهیز کنند. این نگرانی به آنها القا شده بود که فاصله افتادن بین مشاغل متعدد در رزومه، یک نکته منفی برای آنهاست.
اما امروزه تغییر مکرر شغل در محیط‌های کاری بسیار عادی‌تر شده است. شرکت‌ها و کارکنانشان دیگر کمتر انتظار دارند که برای همیشه به یکدیگر متعهد بمانند. در بسیاری از حوزه‌ها نیز مدیران استخدام می‌دانند که جابه‌جایی از یک شرکت به شرکت دیگر، اغلب هم تصمیمی مالی است و هم انتخابی برای پیشرفت شغلی.
وقتی افراد در روال عادی زندگی حرفه‌ای خود هر چند وقت یک‌بار شغلشان را عوض می‌کنند، طبیعی است که در طول مسیر گاهی فاصله‌هایی در سوابق کاری‌شان به وجود بیاید. پس چرا این مفهوم قدیمی و ترسناک «فاصله در سوابق کاری» هنوز هم دل متقاضیان شغل را می‌لرزاند؟
«نورین علی» می‌گوید وقتی چند سال پیش کارش را در حوزه جذب مدیران ارشد آغاز کرد، به او آموزش داده بودند که فاصله‌های موجود در سوابق کاری و تغییر مکرر شغل را نشانه‌هایی از تعهد ضعیف افراد بداند. او اکنون به‌عنوان مدیر ارشد خدمات مشاوره منابع انسانی در شرکت مشاوره منابع انسانی «مک‌لین‌اند کامپنی» فعالیت می‌کند و به مدیران در زمینه استراتژی‌های جذب و به‌کارگیری استعدادها مشاوره می‌دهد. به گفته او، امروزه مدیران استخدام و مسوولان جذب نیرو دیگر نیازی ندارند به چنین نشانه‌هایی تکیه کنند. او می‌گوید:«این موارد در واقع نشان‌دهنده توانمندی افراد نیستند، بلکه معیارهای قدیمی برای پیش‌بینی موفقیت بودند.»
با این حال، در بازار کار دشوار امروز، افراد نگران‌اند که هر نکته کوچکی، از یک غلط تایپی در نامه درخواست کار گرفته تا فاصله‌ای در سوابق شغلی یا به‌روز نبودن صفحه لینکدین، بتواند به ضررشان تمام شود. در نظرسنجی سال ۲۰۲۶ وب‌سایت کاریابی «مانستر»، ۱۳ درصد از پاسخ‌دهندگان اعتراف کردند که در رزومه‌هایشان اطلاعاتی خلاف واقع نوشته‌اند. بیشتر آنها یا برای پررنگ‌تر نشان دادن مهارت‌هایشان چنین کرده بودند یا تاریخ‌های اشتغال خود را تغییر داده بودند تا فاصله‌های موجود در سوابق کاری‌شان کمتر به چشم بیاید.
«دیکشا گوپتا»، پژوهشگر فوق‌دکتری ۳۵ ساله‌ای که در شارلوتزویل زندگی می‌کند، می‌گوید برای جلوگیری از ایجاد فاصله در سوابق کاری دست به اقدامات بسیار بزرگی زده است؛ از جمله زندگی در فاصله‌ای به‌اندازه یک اقیانوس از همسرش و سفر به قاره‌های مختلف برای پذیرفتن فرصت‌های شغلی. او نگران است که این فاصله‌ها در نظر کارفرمایان آینده‌اش تاثیر منفی بگذارند. «چه بگویم؟ دیگران درباره من چه فکری خواهند کرد وقتی ببینند با وجود داشتن مدرک دکتری، شغلی نداشته‌ام؟ بزرگ‌ترین ترسم این است که فکر کنند بی‌کفایتم و مشکلی در من وجود دارد که نتوانسته‌ام شغلی پیدا کنم.»
اما «لیزا ویلیامز»، معاون ارشد منابع انسانی در شرکت وام‌دهی آنلاین «لندینگ‌تری» (LendingTree)، می‌گوید امروزه بیشتر کارفرمایان با دیدن فاصله‌ای در سوابق شغلی افراد، واکنش منفی نشان نمی‌دهند. افراد ممکن است به دلایل مختلفی بین دو شغل فاصله بیندازند؛ از جمله مشکلات مربوط به سلامت شخصی، مسوولیت مراقبت از اعضای خانواده، تعدیل نیرو در شرکت‌ها یا طولانی شدن فرآیند جست‌وجوی شغل.
با این حال، ویلیامز می‌گوید اگر فاصله‌ای بیش از شش ماه در رزومه وجود داشته باشد، انتظار ندارد متقاضیان شغل سعی کنند آن دوره را پنهان کنند یا کم‌اهمیت جلوه دهند. در عوض، او تشویقشان می‌کند که در مصاحبه شغلی یا نامه درخواست کار، مستقیما به این موضوع بپردازند.
به گفته او، توضیح هدفمند درباره آن دوره می‌تواند زمینه‌ساز گفت‌وگویی گسترده‌تر درباره گواهی‌نامه‌های مرتبط، مهارت‌ها و تجربه‌های زندگی باشد که فرد در طول این به‌اصطلاح «دوره فاصله» کسب کرده است. مهم‌تر از همه، مطرح کردن مستقیم این موضوع به شما امکان می‌دهد کنترل گفت‌وگو را در دست بگیرید.
او می‌گوید: «آن را پنهان نکنید، چون در این صورت به کارفرما اجازه می‌دهید خودش درباره آن قضاوت کند؛ حتی اگر دلیلش چیزی مانند این باشد که «متاسفانه شغل من هم در جریان تعدیل نیرو در شرکت از بین رفت» یا «از یکی از اعضای بیمار خانواده‌ام مراقبت می‌کردم.» لازم نیست جزئیات زیادی ارائه دهید، اما صرفا اشاره به این موضوع و درج آن در رزومه، مانع از آن می‌شود که کارفرما فرضیات نادرستی درباره شما مطرح کند.»
منبع: Washington Post
