فاجعه اقلیمی در «بام دنیا»

به نوشته نیویورک‌تایمز، برای کشوری مانند نپال که اقتصادش پیوند عمیقی با گردشگری دارد این بحران فراتر از یک فاجعه زیست‌محیطی است. صنعت گردشگری حدود ۱۵درصد از کل مشاغل این کشور را تامین می‌کند و درآمدهای هنگفت ارزی به همراه دارد. با این حال کارشناسان هشدار می‌دهند که یخچال‌های هیمالیا سالانه حدود یک متر از ضخامت خود را از دست می‌دهند. کوه‌ها به‌دلیل از بین رفتن پوشش برفی در حال سیاه شدن هستند و ریزش سنگ و تغییر شکل مسیرهای سنتی صعود به خطری روزمره برای گردشگران و راهنمایان محلی تبدیل شده است.

با وجود این خطرات فزاینده نسل جدید راهنمایان نپالی به‌دلیل درآمدهای چشم‌گیر این مشاغل قصد عقب‌نشینی ندارند؛ اما روش‌های کار آنها دگرگون شده است. کوهنوردان امروزی به جای تکیه صرف بر شیوه‌های سنتی از پیش‌بینی‌های دقیق هواشناسی دستگاه‌های موقعیت‌یاب و تجهیزات سبک‌تر بهره می‌برند. پهپادها نیز اکنون نقشی حیاتی در حمل بار و شناسایی مسیرهای خطرناک ایفا می‌کنند تا جان باربران محلی در مسیرهای پرخطری مانند آبشارهای یخی کمتر به خطر بیفتد. اما این تدابیر فناورانه نمی‌تواند واقعیت تلخ دگرگونی طبیعت را پنهان کند. آن‌طور که کوهنوردان کهنه‌کار می‌گویند وقتی حتی قله اورست نیز با کاهش شدید حجم یخ روبه‌رو است یعنی دیگر هیچ نقطه‌ای روی کره زمین از گزند گرمایش جهانی در امان نمانده است.