شمارش معکوس برای آغاز پایان نتانیاهو

سیستم انتخاباتی اسرائیل مبتنی بر نمایندگی تناسبی است و رأی‌دهندگان به جای نامزدهای منفرد، فهرست‌های حزبی را انتخاب می‌کنند. این رژیم به عنوان یک حوزه انتخاباتی واحد عمل می‌کند و کرسی‌های کنستِ ۱۲۰ عضوی بر اساس سهم هر حزب از کل آرا توزیع می‌شود، مشروط بر اینکه آن حزب بتواند حد نصاب (آستانه) انتخاباتی ۳.۲۵درصدی را کسب کند. از آنجا که هیچ حزبی در تاریخ این رژیم اکثریت مطلق را به دست نیاورده است، ایجاد ائتلاف امری محوری است. پس از انتخابات، رئیس‌جمهور از سیاستمداری که بهترین موقعیت را دارد، می‌خواهد تا ائتلاف تشکیل دهد.

اما نامزدهای اصلی چه کسانی هستند؟ بر اساس جدیدترین نظرسنجی کانال ۱۲ اسرائیل، به نظر می‌رسد گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد کل، و حزب تازه تاسیس یاشار، بهترین موقعیت را برای به چالش کشیدن نتانیاهو و حزب لیکود او دارند (دنیای اقتصاد در گزارش‌های متعدد از جمله «آیزنکوت؛ کابوس بی‌بی» در ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ به این مساله پرداخته بود). پیش‌بینی می‌شود یاشار ۲۳ کرسی را به دست آورد، درحالی‌که حزب فعلی ۲۲ کرسی دارد، اگرچه هر دو برای تشکیل کابینه باید ائتلاف تشکیل دهند. آیزنکوت، فرمانده نظامی سابق، از نحوه برخورد نتانیاهو با جنگ‌های منطقه‌ای و اختلافات داخلی انتقاد کرده است.

نفتالی بنت و یائیر لاپید، نخست‌وزیران سابق، نیز در رقابت هستند که به طور مشترک با بلیت «با هم» مبارزه می‌کنند و پیش‌بینی می‌شود این اتحاد سیاسی ۱۶ کرسی را به دست آورد. بنت، یک سیاستمدار راست‌گرا، خود را به عنوان یک جایگزین عمل‌گرا برای نتانیاهو معرفی کرده؛ درحالی‌که لاپید، بر اصلاحات نهادی و مسائل سکولار تمرکز کرده است. درحالی‌که مخالفان ممکن است در مورد مسائل داخلی، رویکرد راست افراطی نتانیاهو را تعدیل کنند، اما هیچ یک از نامزدها، هیچ انتقاد واقعی از جنگ‌های متعددی که اسرائیل کرده است، ارائه نکرده‌اند. به هر روی، موضوعی که ارتباط نزدیکی با بقای سیاسی نتانیاهو دارد، این است که آیا اقلیت رو به رشد ارتدوکس افراطی باید به خدمت سربازی اجباری بروند یا خیر؟