رافائل‌های مصری در آسمان امارات

«هبا صالح» و «نیکولاس پارازی» در گزارش دیروز یکشنبه در فایننشال تایمز نوشتند، فیلمی که در رسانه‌های دولتی امارات پخش شد، سیسی را نشان می‌داد که توسط محمد بن زاید، رئیس امارات، همراهی می‌شد و درحالی‌که حدود دوازده خلبان مصری به او ادای احترام می‌کردند، از جت‌های رافائل کشورش بازدید می‌کرد. سیسی گفت: «هر آنچه به امارات آسیب برساند، به مصر آسیب می‌رساند.» این اعزام نیرو که قاهره هیچ جزئیاتی در مورد آن منتشر نکرده است، ظاهرا برای کاهش تنش‌ها با شریک استراتژیک خود ابوظبی طراحی شده است، که از کشورهای عربی به دلیل عدم انجام اقدامات بیشتر برای کمک به دفاع از این کشور در برابر حملات ایران انتقاد کرده بود. قاهره که مدت‌ها تمایلی به درگیر شدن در درگیری‌های خارج از مرزهای خود نداشت، اکنون خود را در مسیری حساس بین مدیریت حساسیت‌های امارات (که خواستار حمایت آشکار متحدان است) و تلاش‌هایش برای کمک به میانجی‌گری برای پایان دادن به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران می‌بیند.

امارات یک سرمایه‌گذار بزرگ در مصر است و در سال ۲۰۲۳ با خرید زمینی به ارزش ۳۵‌میلیارد دلار برای توسعه‌ای عظیم در سواحل مدیترانه‌ای مصر، این کشور را از ورشکستگی نجات داد. ‌میلیاردها دلار پول ارسالی از حدود ۵۰۰ هزار مصری ساکن در امارات، منبع ارز خارجی بسیار مورد نیازی برای قاهره است. تحلیلگران می‌گویند، دیدگاه ابوظبی این است که این درگیری نشان داد که به کدام شرکا می‌توان اعتماد کرد و به کدام یک نمی‌توان. «اچ.ای. هلیر»، عضو ارشد اندیشکده RUSI در لندن، گفت: «ابوظبی معتقد است که در ۱۵ سال گذشته به مصر کمک زیادی کرده‌ است. بنابراین انتظار دارند در مورد مواضعی که امارات در مورد برخی مسائل دارد از آنها حمایت شود».

جنگ اخیر در خاورمیانه اختلافات را آشکار کرد و در عین حال، به تغییر شکل اتحادها در منطقه کمک کرد. مهم‌ترین پیامد آن، شکاف بین امارات و عربستان بود. برخی از تحلیلگران از اتحاد رو به رشد بین ریاض، پاکستان، ترکیه و مصر صحبت کرده‌اند که نگرانی‌هایشان مبنی بر تبدیل شدن اسرائیل به یک نیروی بی‌ثبات‌کننده آنها را متحد کرده و تلاش‌هایی را برای پایان دادن به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران هماهنگ کرده‌اند. «مایکل وحید حنا»، رئیس برنامه آمریکا در گروه بحران بین‌المللی، گفت که از دیدگاه امارات، مشارکت مصر در مذاکرات «احتمالا به گونه‌ای به نظر می‌رسید که گویی در حال ایجاد یک هم‌ترازی [غیرقابل قبول] بین امارات و ایران است». او گفت: «فکر می‌کنم آنها احساس می‌کردند که میانجی‌ها به اندازه کافی با موضع امارات همبستگی نشان نمی‌دهند.»