بازار پتروشیمی ایران در هفتههای اخیر وارد وضعیتی شده که در آن اثر تحولات ژئوپلیتیک تنها محدود به حوزه امنیت یا تجارت خارجی نیست و اکنون بهطور مستقیم بر ساختار تولید، قیمتگذاری، صادرات و رفتار بازیگران پاییندستی اثر گذاشته است. آسیبدیدگی بخشی از زیرساختهای پتروشیمی و توقف یا کاهش تولید در برخی مجتمعها، شوکی را به زنجیره وارد کرده که آثار آن بهسرعت در بازار داخلی، روند صادرات و حتی رفتار خریداران نمایان شده است. در چنین شرایطی، مهمترین مساله ما کاهش تولید چند محصول خاص نیست، بلکه ورود کل صنعت به وضعیتی است که در آن نااطمینانی، جایگزین پیشبینیپذیری شده و اولویت سیاستگذار از توسعه صادرات به مدیریت کمبود داخلی تغییر کرده است. صنعت پتروشیمی به دلیل سهم بالای آن در صادرات غیرنفتی، همواره یکی از اصلیترین منابع ارزآوری کشور محسوب شده، اما ساختار این صنعت بهگونهای است که اختلال در چند حلقه محدود نیز میتواند کل زنجیره را تحتتاثیر قرار دهد.