این رفتار رونالدو با انتقادات بسیار زیادی همراه شد و خیلی‌ها آن را نشانه بی‌احترامی کریس به کشورش دانستند. داخل پرتغال غوغا بود و بیرون از آن هم افراد سرشناس لب به انتقاد گشودند. به‌عنوان مثال الکس دل‌پیرو، از اسطوره‌های فوتبال ایتالیا در این مورد گفت: «حرکت اغراق‌آمیزی بود. اشکالی ندارد که عصبانی شویم یا بحث و اعتراض کنیم اما در آوردن بازوبند و ادامه دادن به این رفتار خیلی بیش از حد بود، آن هم برای کسی که معرف تیمش است. او کاپیتان، الگو و ستاره تیمش به‌حساب می‌آید و نباید چنین کاری انجام می‌داد.» انتقادات به‌حدی بالا گرفت که خواهر رونالدو، یعنی ناشی‌ترین مدافع او توضیح داد قصد برادرش کوبیدن بازوبند به‌صورت داور بوده و نمی‌خواسته به کشورش بی‌احترامی کند! همه اینها اما جنبه فرعی داستان است. آنچه اهمیت دارد این است که یک نفر بعد از بازی این بازوبند را برداشت و به قصد انجام امور خیریه به‌صورت آنلاین به حراج گذاشت. نهایتا هم بازوبند رونالدو به قیمت پنجاه هزار پوند به فروش رسید که به پول ما می‌شود چیزی حدود یک میلیارد و ۸۰۰‌میلیون تومان. هدف از دریافت این پول هم به‌وضوح اعلام شده؛ هزینه برای درمان یک کودک شش‌ماهه صربستانی که از نوعی بیماری نادر نخاعی رنج می‌برد. اگر نگاه شما زیبا باشد، حتی زشت‌ترین لحظه دنیا هم می‌تواند پلی به سمت یک اتفاق مثبت باشد. عصبانیت رونالدو در یک مکانیزم درست، جان یک کودک بی‌گناه را نجات می‌دهد. بله؛ فوتبال واقعا همین‌قدر می‌تواند زیبا باشد.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند