این کارگردان ادامه داد: هرچند این روزها شرایط دشواری داریم، به‌خصوص هنرمندان با وضعیت پیچیده‌ای رو‌به‌‌رو هستند و طبیعی است دچار یاس و نومیدی شوند. درست است که کرونا، بحرانی جهانی است ولی شاید یکی از دلایل نومیدی هنرمندان ما، به سیاست‌گذاری‌های هنری کشورمان هم برمی‌گردد.

مرزبان افزود: بچه‌های تئاتری همیشه شور و هیجان بسیاری برای کار کردن دارند. آنان مانند چشمه‌ای هستند که وقتی از یکسو، خاک به آن می‌ریزد، از سوی دیگر راه خود را می‌یابند و دوباره جاری می‌شوند. او در پاسخ به این سخن که چگونه می‌توان در این وضعیت، هنرمندان را به امیدوار بودن ترغیب کرد، توضیح داد: شاید در گام اول، رفتن به سمت تله تئاتر بد نباشد. هم تا حدودی جای خالی تئاتر پر می‌شود و هم فضایی برای اشتغال هنرمندان ایجاد می‌شود تا دست‌‌کم، دغدغه‌های اقتصادی‌شان کمتر شود. به هر حال باید راه‌هایی برای کسب درآمد هنرمندان تئاتر پیدا کنیم. نمی‌توانیم آنان را به حال خود رها کنیم بلکه باید در اندیشه راه‌های دیگری باشیم تا از این بحران بگذریم. کارگردان نمایش‌های «لبخند باشکوه آقای گیل» و «پلکان» یادآوری کرد: تئاتر برای ما فقط شغل نیست بلکه عشق ماست و اطمینان دارم کار ما ادامه خواهد داشت. مرزبان گفت: شخصا هرگز بدبین نبوده‌ام و دورنمای روشنی برای تئاترمان می‌بینم. به‌خصوص جوانانی داریم که هر روز به این دریای خروشان می‌پیوندند و حضورشان، امید بخش است.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند