مهدویان ابتدا با فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» در سینما به شهرت رسید و سپس با ساخت فیلم‌های «ماجرای نیمروز»، «لاتاری»، «ترور سرچشمه» و «ماجرای نیمروز؛ رد خون» به‌عنوان یک فیلمساز سیاسی جایگاه خود را در سینمای امروز ایران تثبیت کرد. جدا از فیلم واپسین او که هنوز به چرخه اکران نپیوسته، دیگر فیلم‌هایش تا امروز حدود ۲۰ میلیارد تومان فروش داشته‌اند و این در حالی است که اکران فیلم مستند ترور سرچشمه هنوز ادامه دارد.  با این حال گویا حاشیه‌های ایجاد شده برای او درباره شیوه فیلمسازی‌اش او را از سینمای سیاسی خسته و دلزده کرده است. مهدویان در گفت‌وگوی اخیرش با خبرگزاری مهر گفته: « یک فضای سوءظن درباره من وجود دارد که برایم خوشایند نیست، جالب است که این موضوع از هر ۲ طرف درباره من وجود دارد یعنی اپوزیسیون فکر می‌کند من به جایی وصل هستم، کار عجیبی می‌کنم و طبق سناریوی مشخصی درباره موضوعاتی فیلم می‌سازم.

از طرف دیگر در میان پوزیسیون هم افرادی فکر می‌کنند من خارج از عرف مرسوم کار می‌کنم تا جایی که حتی در تلویزیون هم می‌گویند مهدویان سمپات است! نسبت به من و جنس کاری که انجام می‌دهم، سوءظن وجود دارد به‌طوری که نه این‌وری‌ها به‌طور صددرصدی می‌توانند پشت من بایستند و نه آن‌وری‌ها» او ادامه داد: «قصد دارم تا حدی از این فضا فاصله بگیرم و قطعا فیلم بعدی من تم سیاسی نخواهد داشت. اصلا شاید تا سال‌ها فیلمی که درون‌مایه سیاسی داشته باشد، نسازم چراکه دیگر از این فضا دل‌زده شده‌ام. به هر حال من هم یک آدم هستم و به اندازه یک آدم توانایی دارم. اینکه فیلم می‌سازم، مصاحبه می‌کنم و در فضای رسانه‌ای قرار می‌گیرم، دلیل بر این نمی‌شود که سوپرمن باشم و همه‌چیز را تحمل کنم.»

او همچنین گفت: «برای من تشعشعاتی که از این سوءظن به خودم برمی‌گردد مهم نیست ولی همین موضوع دیدن فیلم‌های من را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، به‌طوری که آثارم در زمان خودشان خوب دیده نمی‌شوند، انگار باید از آنها فاصله بگیریم تا معلوم شود چه فیلمی ساخته شده است. به‌خاطر همین ناچارم کمی فضای فیلمسازی‌ام را عوض کنم هرچند دوست نداشتم این تصمیم را تحت این شرایط بگیرم.»