شماره روزنامه ۶۵۹۱
|

در میزگرد «دنیای‌اقتصاد» چشم‌انداز بازار سهام بررسی شد

بازار سهام پس از بازگشایی، با ثبت بازدهی بالاتر از بازارهای موازی بار دیگر در کانون توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته است. دو کارشناس بازار سرمایه معتقدند ارزندگی سهام، رشد نرخ ارز و بازگشت اعتماد سرمایه‌گذاران، موتورهای اصلی رشد بورس هستند و در صورت ثبات شرایط، بازار همچنان از ظرفیت رشد برخوردار است. 

رکوردزنی وقفه معاملاتی در بازار سهام ایران؛

بورس تهران در طول فعالیت خود بارها با تعطیلی‌های مقطعی و پرچالش مواجه شده است. با این حال، هیچ‌یک از این وقفه‌ها به اندازه تعطیلی اخیر ناشی از جنگ آمریکا علیه ایران ادامه‌دار و کم‌سابقه نبوده است.«دنیای اقتصاد»، تعطیلی های مهم بورس تهران و پیامدهای آن را بر روند معاملات و رفتار سرمایه‌گذاران…

اخبار صنعت مالی روزنامه شماره ۶۴۷۹

    سه‌شنبه، ۱۶ دی ۱۴۰۴
  • موانع توسعه صنعت فولاد بررسی شد

    روزنامه شماره ۶۴۷۹

    ستون پنهان اقتصاد صنعتی ایران

    صنعت فولاد ایران یکی از ارکان راهبردی اقتصاد کشور و بازیگری مهم در بازار جهانی فولاد است، به‌ طوری‌ که ایران جزو ده تولیدکننده بزرگ فولاد خام جهان محسوب می‌شود. این صنعت پیشران بخش‌های حیاتی مانند ساخت‌وساز، حمل‌ونقل، خودروسازی و انرژی است و نقش مهمی در اشتغال و ارزآوری غیرنفتی ایفا می‌کند. شرکت فولاد هرمزگان، سومین قطب فولاد ایران، با ظرفیت۱.۵‌میلیون تن تختال و مزایای جغرافیایی چون دسترسی به خلیج فارس، منابع گاز و ذخایر سنگ‌آهن، موقعیتی برتر دارد. با این حال، محدودیت‌های دولتی در قیمت‌گذاری، انرژی و صادرات، مانع توسعه کامل آن و صنعت فولاد کشور شده است. این چالش‌ها در بازار جهانی ناپایدار، موقعیت رقابتی ایران را تهدید می‌کند. با وجود تاکید دولت بر توسعه صنایع صادرات‌محور دریامحور، قوانین فعلی تفاوتی میان صنایع ساحلی و سایر تولیدکنندگان قائل نیست.
  • بازگشت منطق اقتصادی به بازار سرمایه با حذف رانت ارزی

    حذف ارز ترجیحی و حرکت به سمت تک‌نرخی شدن ارز را باید یکی از مهم‌ترین نقاط عطف سیاستگذاری اقتصادی در سال‌های اخیر دانست؛ تصمیمی که اگرچه در کوتاه‌مدت هزینه‌هایی برای اقتصاد و معیشت ایجاد کرد، اما از منظر بازار سرمایه، حامل یک پیام کلیدی است: بازگشت تدریجی منطق اقتصادی به قیمت‌ها، سودآوری و تخصیص منابع. بازار سرمایه ایران سال‌ها زیر سایه نظام ارزی چندنرخی، نه‌تنها از حیث ارزش‌گذاری بلکه از نظر اعتماد و کارآیی آسیب دیده بود؛ آسیبی که حذف یک‌باره آن ساده نیست، اما بدون اصلاح آن نیز امکان ترمیم وجود ندارد. در سال‌های گذشته، ارز ترجیحی و سپس ارز توافقی به سازوکاری تبدیل شد که در آن، شکاف میان نرخ رسمی و نرخ واقعی ارز، بستر شکل‌گیری رانت، تقاضای غیرمولد و بی‌انضباطی اقتصادی را فراهم می‌کرد.
۱