این اظهارات در کنار اخبار تایید نشده در خصوص اعزام تعدادی از نیروهای نظامی ویژه انگلیس به منطقه برای کمک به نیروهای آمریکایی به منظور آنچه که تهدید ایران خوانده شده، نشان می دهد که انگلیس طبق معمول راهبرد چندگانه ای را برای حداکثر سازی منافع خود انتخاب کرده است.

عدم اجرای تعهدات برجامی، تلاش برای حفظ منافع ناشی از هم پیمانی سنتی با امریکا، تداوم روند فروش سلاح به کشورهای منطقه و گرفتن ژست بازیگر فعال برای پوشش دادن به بن بست برگزیت و مشکلات حاصل از آن اهدافی است که انگلیس بدنبال تحقق آن است.

انگلیسیها به خوبی می دانند که برآیند گزینه های تاثیر گذار بر تحولات منطقه، کمترین احتمال را در بهره گیری از ابزار جنگ نشان می دهد اما تلاش می کنند با استفاده از شیوه هوچی گری منطقه‌ای گزینه «جنگ قریب الوقوع» را برای تحقق اهداف ۴ گانه ای که ذکر آن رفت بزرگنمایی کنند.

همزمان با اقدامات ذکرشده، برقراری ارتباط در سطوح راهبردی با بازیگران اصلی در منطقه از جمله ایران در دستور کار دولت بریتانیا قرار گرفته تا امکان نقد کردن زمینه‌چینی‌های رسانه ای و تبلیغاتی در بازار سیاسی و اقتصادی و البته امنیتی در این حوزه فراهم شود.

لندنی‌ها باید به این درک رسیده باشند که شاید با این اقدامات، امکان سرکیسه کردن قارونهای منطقه ای و گرفتن باج سیاسی از آمریکا فراهم شود اما بیش از ۴۰ سال است که این گونه رفتارها در برابر جمهوری اسلامی کارکردش را از دست داده است‌.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند