احتمال حملۀ نظامی به سوریه طی ۲۴ ساعت گذشته در سایه تهدیدهای ترامپ و پاسخ های مسکو قوت گرفت. وزیر دفاع آمریکا نیز ساعاتی قبل اعلام کرد: هنوز در حال ارزیابی اطلاعات خود و متحدانمان هستیم و بر روی این موضوع کار می کنیم و اگر رئیس جمهوری آمریکا تشخیص دهد، آماده ارائه گزینه های نظامی هستیم.

در همین حال ترامپ روز چهارشنبه در صفحۀ توئیتر خود نوشت: روسیه وعده می دهد موشک های شلیک شده به سمت سوریه را ساقط می کند. روسیه آماده باش، زیرا موشک های دقیق، خوب و هوشمند می آیند. ترامپ در توییت دیگری که لحن آن متفاوت و ملایم تر از توییت قبلی بود، نوشت: روابط ما با روسیه، در حال حاضر بدتر از هر زمان دیگری از جمله در دوره جنگ سرد است. هیچ دلیلی برای این مساله وجود ندارد. روسیه به ما نیاز دارد تا به اقتصادش کمک کنیم، امری که انجام آن بسیار آسان است و ما نیز به همه کشورها برای همکاری با هم نیاز داریم. مسابقه تسلیحاتی را متوقف کنید. پرسش اینجاست که آیا این مواضع ضد و نقیض ترامپ به معنای سردرگمی کاخ سفید است.

سیدرسول موسوی، دیپلمات و سفیر پیشین ایران در فنلاند، در گفتگو با خبرآنلاین در این باره می گوید:

 

این بار حمله آمریکا به سوریه به خاطر خود سوریه نیست بلکه به خاطر روسیه است، این حمله چه انجام شود یا نشود به موضوعی تحت عنوان ثبات استراتژایک بین امریکا و روسیه باز می گردد. پوتین در بخشی از سخنرانی خود در اول مارس در مجلس فدرال روسیه (١٠ اسفند ٩٦) به توانمندی‌های نظامی جدید روسیه پرداخت و نسل جدید سلاحهای استراتژیک و سامانه های ضد موشکی را معرفی کرد. این نسل جدید تسلیحات استراتژیک به معنی تغییر موازنه قوا بین امریکا و روسیه محسوب می شود که در پی خروج امریکا از پیمان ABM در سال ٢٠٠٢ به سود امریکا و به زیان روسیه شده بود.

حال اگر سخنان اول مارس پوتین صحت داشته باشد امریکا حتما در حمله به سوریه ملاحظه خواهد داشت مگر آنکه منابع اطلاعاتی و نظامی امریکا به این جمع بندی رسیده باشند که صحبتهای پوتین واقعی نبوده و یا حداقل هنوز جنبه عملیاتی نیافته است.

این دیپلمات وزارت خارجه در ادامه افزود: حالت دیگر آن است که آمریکا سخنان پوتین را درست ارزیابی کرده باشد که در این صورت حمله به سوریه همانند دفعه قبل با اطلاع روسیه خواهد بود تا روسیه ان مناطق را تخلیه کند و آمریکا به خاطر حرفی که زده موشکهایی را به آنجا بزند بدون این که در صحنه عملیاتی تغییری ایجاد شود. بنابراین می توان گفت این بار تهدید حمله به سوریه به خاطر ارزیابی توان عملیاتی و روانی روسیه است نه سوریه و علت تاخیر در عملیات هم دقیقا ارزیابی چگونگی رفتار روسیه پس از حمله است.