• انزوای شاهزاده ماکیاولیست

    دنیای اقتصاد: جاه‌طلبی‌ها و توسعه‌طلبی‌های محمد بن سلمان در سال‌های اخیر به چهره این کشور در میان کشورهای اسلامی و خاورمیانه آسیب جدی زده است. آخرین اقدام وی راهبری محرمانه برای عادی‌سازی روابط دو کشور عربی با رژیم صهیونیستی بود.
  • چرخش ۱۸۰درجه‌ای ترامپ

    دنیای‌اقتصاد: سیاست اقتصادی و سیاست خارجی ایالات‌متحده همیشه با هم گره خورده است. اما آنچه به‌طور سنتی همزیستی محتاطانه و البته پنهانی خوانده و در زرورق سخنان شکوهمندی همچون ترویج «ثبات جهانی» و «حقوق بشر» پیچیده می‌شد، آشکارا و بدون هیچ عذری در دوران ترامپ با هم یکی شده است. در هیچ کجا این یکی‌شدگی سیاست اقتصادی و سیاست خارجی روشن‌تر و عیان‌تر از تقابل‌های بی‌شمار وی با دولت چین نبوده است. ترامپ آشکارا کووید-۱۹ را «ویروس چینی» نامید و پکن را به پنهان کردن شیوع اولیه و کاشت بذر این بیماری همه‌گیر جهانی متهم کرده است. «ازهر شکری»، «لین اودانل» و «پاتریشیا صبغه» در گزارش ۲۵ سپتامبر برای الجزیره نوشتند، تنش‌ها میان دو غول اقتصادی جهان از زمان ورود ترامپ به کاخ سفید شدت یافته زیرا او وعده داده بود به محض استقرار در کاخ سفید رویکرد سختی در قبال چین اتخاذ کند یعنی آنچه وی آن را «اقدامات ناعادلانه چینی‌ها» نامیده بود.
  • تراژدی اجتناب‌ناپذیر: کیسینجر و جهان او

    باری گوین ترجمه: محمد حسین باقی
    هیتلر قادر بود مخاطبان خود را گاهی برای ساعت‌ها طلسم‌شده و میخکوب‌شده نگاه دارد که البته چنین نمی‌شد اگر او با صدای بلندِ گوش‌خراش و پرخاش‌جویانه لب به سخن می‌گشود. سخنرانی‌های او به گونه‌ای ساختاربندی می‌شد که لحن صدایش به دقت و به شیوه‌ای کنترل شده اوج می‌گرفت. این سخنرانی‌ها عاطفی، حماسی و احساسی و طعنه‌آمیز بود و مطمئن و کنایه‌آمیز و بله، شوخ‌طبعانه هم بود. هیتلر فردی باهوش بود و می‌توانست به راحتی با برهم‌زنندگان سخنرانی‌هایش برخورد کند؛ برهم‌زنندگانی که در سال‌های اول او دیده می‌شدند. او چنان با مخاطبانش انس می‌گرفت که می‌توانست با هر حالتی از آنها انطباق یابد. هانستانگل او را با «بندباز» و یک «ویولونیست ماهر» مقایسه می‌کند.
  • مکرون و اروپا علیه لوکاشنکو

    دنیای اقتصاد: رئیس‌جمهوری فرانسه روز گذشته گفت که لوکاشنکو باید کناره‌گیری کند. همزمان اتحادیه اروپا نیز گفته است که ریاست‌جمهوری لوکاشنکو را به رسمیت نمی‌شناسد. البته انگلیس، کانادا و آمریکا نیز گفته‌اند که لوکاشنکو از نظر آنها رئیس‌‌جمهوری بلاروس نیست و به همین منظور تحریم‌هایی را برای این کشور در نظر گرفته‌اند. به گزارش الجزیره، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه در گفت‌وگو با «لو دیمانش» و چند روز پس از آنکه اتحادیه اروپا از به رسمیت شناختن الکساندر لوکاشنکو به عنوان رئیس جمهوری بلاروس امتناع کرد، گفت: «مشخص است که او باید برود.
  • بازگشت تنش به قره باغ

    اسپوتنیک: درگیری نظامی بین نیروهای نظامی‌جمهوری آذربایجان و ارمنستان در منطقه مورد مناقشه قره‌باغ مجددا از سر گرفته شده است. نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان گفته است که آذربایجان حملاتی هوایی و توپخانه‌ای‌ انجام داده است و نیروهای ارمنستان در پاسخ دو هلی‌کوپتر و سه پهپاد آذربایجان را سرنگون کرده‌اند. جمهوری آذربایجان نیز می‌گوید که ارمنستان آغازکننده درگیری‌ها بوده و یک حمله سنگین را در خط مقدم انجام داده است.
  • لبنان «به سوی جهنم می‌رود»

    دنیای اقتصاد: مصطفی ادیب، نخست وزیر مکلف لبنان، دیروز شنبه از ماموریت تشکیل دولت استعفا کرد؛ اقدامی که می‌تواند لبنان را وارد وضعیت جدیدی از بحران سیاسی کند. او پس از آن استعفا کرد که تلاش‌هایش برای تشکیل یک کابینه فراحزبی با ناکامی مواجه شد. «زینا خودر»، گزارشگر الجزیره در گزارش ۲۶ سپتامبر نوشت یکی از دلایل مهم استعفای او عدم توافق طرف‌ها بر سر وزارت دارایی بود. اعلام استعفای نخست وزیر مکلف لبنان طی سخنرانی‌ای که پس از ششمین دیدارش با میشل عون، رئیس‌جمهوری لبنان داشت، صورت گرفت. وی در سخنرانی کوتاهی از کاخ بعبدا گفت: «می‌روم از مردم لبنان عذرخواهی کنم.» وی درخصوص دلیل استعفایش عنوان کرد: «توافقی که زمان مکلف شدنم برای این سمت وجود داشت، دیگر نیست.» نخست وزیر لبنان اصرار داشت که مطابق ابتکارعمل فرانسه که خواهان دولتی متشکل از متخصصان به دور از احزاب سیاسی است، کابینه‌اش را تشکیل دهد. ادیب افزود: «طرح فرانسه باید ادامه یابد؛ زیرا بیانگر نیت صادقانه فرانسه است.»
  • کنترل کامل جمهوری‌خواهان بر دیوان عالی آمریکا

    دنیای‌اقتصاد: در دوراهی بین یک قاضی لاتین‌تبار با یک قاضی کلاسیک محافظه‌کار، ترامپ راه دوم را رفت و به گفته منابع مطلع، رئیس‌جمهوری آمریکا یک قاضی محافظه‌کار به نام «ایمی کانی بارت» را برای دیوان عالی نامزد کرده است.
  • این چیزی شبیه افول امپراتوری روم است

    دنیای‌اقتصاد: میانمار کشور کوچکی است که درگیر جنگ داخلی قومی-فرقه‌ای و شیوع بیماری کووید-۱۹ است که می‌تواند بیمارستان‌های شلوغ و از هم پاشیده این کشور را متلاشی‌تر سازد. این باعث نشده که سیاستمداران این کشور کوچک نسبت به کشوری که احساس می‌کنند راه خود را گم کرده است احساس ترحم نکنند. یو مینت او، عضو پارلمان میانمار می‌گوید: «برای آمریکایی‌ها متاسفم اما ما نمی‌توانیم به ایالات متحده کمک کنیم زیرا کشور کوچکی هستیم.» همین احساس در کانادا که یک کشور توسعه‌یافته هم است دیده می‌شود. از هر سه کانادایی، دو نفرشان در ۶۰ مایلی مرز آمریکا زندگی می‌کنند. مایک برادلی، شهردار سارنیا که یک شهر صنعتیِ هم‌مرز با میشیگان است که ساکنانش گاهی برای ناهار به آنجا می‌روند، می‌گوید: «شخصا فکر می‌کنم این چیزی مانند مشاهده افول امپراتوری روم است.»
  • تراژدی اجتناب‌ناپذیر: کیسینجر و جهان او

    باری گوین ترجمه: محمد حسین باقی
    اعتماد به نفس هیتلر به توانایی تازه یافت‌شده‌اش تنها زمانی- در سپتامبر ۱۹۱۹- افزایش یافت که ارتش او را برای نظارت دقیق بر یکی از گروه‌های دست‌راستی فراوان اما کوچک اعزام کرد که پس از جنگ در تمام مونیخ در حال نضج گرفتن بودند. حزب کارگران آلمان که در آغاز همان سال شکل گرفته بود، چیزی بیش از گروهی از دوستان نبود که هر از گاهی در یکی از کافه‌های آبجوفروشی شهر جمع می‌شدند تا ناراحتی‌های خود را با یکدیگر در میان بگذارند.
  • افزایش احتمال پیروزی ترامپ

    دنیای‌اقتصاد: نظرسنجی‌هایی که رویترز/ ایپسوس در ایالت‌های اصلی محل رقابت بین نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا موسوم به ایالت‌های میدان مبارزه انجام داده‌اند نشان می‌دهند که جو بایدن دموکرات تنها در سه مورد از این ایالت‌ها برتری اندکی بر دونالد ترامپ دارد و در سه ایالت دیگر نیز رقابت تقریبا برابری بین آنها وجود دارد و این حاکی از آن است که رقابت ریاست‌جمهوری در آمریکا خیلی نزدیک‌تر از آن چیزی است که نظرسنجی‌های سراسری نشان می‌دهند.
  • ممانعت از انتشار گزارش لیبی

    آسوشیتدپرس: روسیه و چین از انتشار گزارش سازمان ملل درباره لیبی که در آن برخی طرف‌های درگیر و حامیان آنها از جمله روسیه به نقض تحریم تسلیحاتی سازمان ملل متهم شده بودند، جلوگیری کردند. این گزارش توسط کمیته نظارت بر تحریم‌های لیبی تهیه شده بود.
  • ترامپ زیر میز انتخابات می‌زند؟

    دنیای‌اقتصاد: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا برای دومین روز متوالی تاکید کرد که اگر نتیجه انتخابات به ضررش باشد، تعهدی به انتقال صلح‌آمیز قدرت ندارد؛ چراکه اعتقاد دارد یک تقلب بزرگ در انتخابات رخ داده است. ساعاتی پس از این اظهارنظر جنجالی میچ مک کانل، رهبر جمهوری‌خواهان سنا گفته بود که جمهوری‌خواهان متعهد به انتقال آرام قدرت هستند و برنده انتخابات در روز سوم نوامبر به تاریخ بیست ژانویه مراسم تحلیف را به جای خواهد آورد. نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان نیز اظهار کرد: «شما در کره‌‌شمالی نیستند. اینجا آمریکاست و در آن دموکراسی حاکم است.»
  • عذرخواهی بی‌سابقه «اون» از «این»

    دنیای‌اقتصاد: رهبر کره‌شمالی در اقدامی نادر از کره‌جنوبی عذرخواهی کرد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که شمالی‌ها یک شهروند کره‌جنوبی را کشتند. به نوشته روزنامه نیویورک‌تایمز و به نقل از یک مقام کره‌جنوبی، مقامات کره‌شمالی به دلیل تیراندازی به یک شهروند جنوبی عذرخواهی کرده و دلیل آن را تلاش برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا اعلام کردند. روز پنج‌شنبه مقامات سئول اعلام کردند سربازان کره‌شمالی یک شهروند جنوبی را با شلیک گلوله به قتل رسانده و سپس جسد او را سوزانده‌اند. مشاور امنیت ملی کره‌جنوبی می‌گویند که مقامات پیونگ‌یانگ روز جمعه در نامه‌ای از این اتفاق ابراز تاسف کرده‌اند.
  • آنارشی کرونایی در شورای امنیت

    دنیای اقتصاد: دبیرکل سازمان ملل می‌گوید، می‌ترسد مدیریت ویروس کرونا در دنیا به سرنوشت موضع‌گیری کشورها در خصوص تغییرات آب و هوایی دچار شود. به گزارش الجزیره روز پنجشنبه درگیری تلخی بین روسیه، چین و ایالات‌متحده در جلسه شورای امنیت سازمان ملل به دلیل بیماری ویروس پاندمی به‌وجود آمد.
  • تراژدی اجتناب‌ناپذیر: کیسینجر و جهان او

    باری گوین ترجمه: محمد حسین باقی
    او به‌عنوان سرباز از بسیاری جهات، همان هیتلر قدیمی بود. او فرد تنهایی بود که از همرزمانش فاصله گرفت و آنها را به‌دلیل رفتار ناپسندشان به شدت سرزنش می‌کرد. وقتی وظایف خود را انجام نمی‌داد، زمان خود را صرف خواندن، نوشتن شعر یا ترسیم طرح‌واره‌ها می‌کرد. او خیالباف نامیده می‌شد و لقب «هنرمند» [به تمسخر] را به او داده بودند که احتمالا مناسب او بود. یکی از سربازان می‌گوید: «ما عادت کرده بودیم که سر او داد بزنیم.» او اصلا شوخی نمی‌کرد، هیچ‌کس چیزی از جمله نوشیدنی با او تقسیم نمی‌کرد و حتی نمی‌توانست قاطی کسانی شود که شوخی می‌کردند و او را دست می‌انداختند؛ اقدامی که به سربازان روحیه می‌داد. با این حال، دیگران نگاه تحقیرآمیزی به او داشتند و به‌عنوان فردی که نیروی خود را از دست داده و فرسوده شده است، او را کتک می‌زدند.

پربازدیدهای سایت خوان

بیشتر