سازمان ملل متحد روز پنج‌شنبه گفت که وزارت دفاع طالبان در اوایل روز چهارشنبه اعلام کرد که ۹۰درصد عملیات جست‌وجو و نجات کامل شده است. معاویه گفت که زلزله حدود هزار کشته و ۱۵۰۰زخمی برجای گذاشت و بیش از ۳ هزار خانه هم ویران شد. بر اساس داده‌های دولت ایالات متحده، تعداد کشته‌شدگان این زلزله باعث شد که این زمین‌لرزه به مرگبارترین زمین‌لرزه افغانستان در ۲۰سال اخیر تبدیل شود. «شرافت زمان» سخنگوی وزارت بهداشت به خبرگزاری رویترز گفت: «حدود هزار نفر تا صبح پنج‌شنبه نجات یافته‌اند.» او گفت: «کمک‌‌ها به منطقه رسیده است و همچنان ادامه دارد؛ اما به مقادیر بیشتری نیاز است.»

از سوی دیگر، علی لطیفی، روزنامه‌نگار در گفت‌وگو با الجزیره از ولایت پکتیکا گفت که شرایط «بسیار بد» است. او افزود: «وقتی در این هلی‌کوپترها هستید و بر فراز این مناطق پرواز می‌کنید، متوجه می‌شوید که این مردم اساسا در این کوه‌ها و تپه‌ها لانه کرده‌اند؛ لانه‌هایی که همگی صخره‌ای هستند... خانه‌هایی کاملا از گل. مناطق واقعا فقیری که مردم آن ابتدایی‌ترین استانداردهای زندگی را دارند.» این روزنامه‌نگار تصریح کرد: «حتی نزدیک‌‌ترین درمانگاه به یکی از مناطقی که در آن بودیم، ۳۰ دقیقه فاصله دارد؛ تازه این هم یک کلینیک خصوصی است که برای توده مردم هزینه زیادی دارد. افزون بر این، رسیدن به آنجا نیز بسیار دشوار است و سختی‌های خود را دارد.»

نحوه پاسخ به این فاجعه، آزمون بزرگی برای طالبان است؛ گروهی که با عقب‌نشینی نیروهای بین المللی به رهبری ایالات متحده پس از دو دهه جنگ، قدرت را به‌دست گرفتند. مقامات امدادی می‌گویند که وضعیت بشردوستانه پس از تسلط طالبان به‌طور نگران‌کننده‌ای بدتر شده است و کمک‌های بین‌المللی زیادی به‌دلیل تحریم‌ها از روی این کشور فلاکت‌زده قطع شده است. «عبدالقهار بلخی» سخنگوی وزارت خارجه افغانستان روز پنج‌شنبه خواستار ارائه کمک‌های بین‌المللی بیشتری شد. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در اواخر ماه مارس در درخواست از کمک‌دهندگان گفت که اقتصاد افغانستان کاملا سقوط کرده است. خشکسالی تولید مواد غذایی را تضعیف کرده و ۹میلیون افغان با قحطی روبه‌رو هستند. او گفت که برخی از خانواده‌ها برای زنده ماندن مجبور به فروش کودکان و اعضای بدن خود شده‌اند.

گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که آژانس جهانی به‌طور کامل برای کمک، اعزام تیم‌های بهداشتی و تجهیزات دارویی، غذا، کیت تروما و سرپناه اضطراری به منطقه زلزله‌زده بسیج شده است. سازمان ملل گفت که برنامه جهانی غذا (WFP) با هدف حمایت اولیه از ۳هزار خانوار، غذا و تجهیزات لجستیکی را به مناطق آسیب‌دیده ارسال می‌کند. ژاپن، کره‌جنوبی، تایوان و امارات متحده عربی همگی روز پنج‌شنبه اعلام کردند که قصد ارسال کمک دارند. تدارکات از پاکستان نیز وارد افغانستان شده است.

«کریستینا گولدباوم»، «صفی‌الله پادشاه» و دیگران هم در گزارش ۲۳ژوئن در نیویورک‌تایمز نوشتند، وقتی زمین لرزید، همه چیز در برابر دیدگاه «حوا» ۳۰ساله که مادر ۶فرزند است، سیاه شد. دیوار بر سرش ریخت و از هوش رفت. وقتی به هوش آمد زیر آوار در حال سرفه بود و تلاش می کرد خود را از زیر آوار بیرون بکشد. او وقتی به بیمارستان رسانده شد، گفت: «انتظار زنده ماندن نداشتم.» گزارش‌های میدانی نیویورک‌تایمز نشان می‌دهد که در جاده‌های ناهموار، پر سنگلاخ و کوهستانی، خودروها و کامیون‌های مملو از تجهیزات به سختی راه خود را به سوی روستاهای زلزله‌زده می‌گشایند. بسیاری در تلاش هستند تا سرپناه‌های موقت بسازند. به نوشته گزارشگران نیویورک‌تایمز، مقام‌های طالبان اعلام کردند که برآوردها نشان می‌دهد بیش از هزار نفر کشته و بیش از ۱۶۰۰نفر هم زخمی شده‌اند. دفتر بشردوستانه سازمان ملل هم آمار کشته‌ها را ۷۷۰نفر و مجروحان را ۱۴۴۰نفر برآورد کرد. برخی برآوردهای غیررسمی هم تعداد کشته‌ها را تا ۳هزار نفر اعلام کرده‌اند. هبت‌الله آخوندزاده، رهبر ارشد طالبان هم در پیامی نادر خواستار کمک جامعه بین‌المللی شد.

به نوشته «گولدباوم- پادشاه و دیگران»، این زلزله زخمی بر زخم‌های دیگر افغانستان و بحرانی بر بحران‌های افغانستان افزود. این در حالی است که این کشور غرق در بحران است. نظام بانکداری‌اش زیر تحریم‌های بین‌المللی فروپاشیده و کمک‌های بین‌المللی که در دولت قبل (دولت غنی) وارد این کشور می‌شد، تقریبا قطع شده است. بر حسب اعلام برنامه جهانی غذا، زندگی نیمی از جمعیت ۳۹میلیونی افغانستان به‌دلیل ناامنی غذایی در معرض خطر قرار گرفته است. غرب میلیون‌ها دلار به این کشور فلاکت‌زده کمک کرده و طالبان هم سخت در تلاش است تا کمک‌هایی را از کمک‌دهندگان غربی به‌دست آورد. این زلزله البته آزمونی برای رویکرد دولت بایدن به طالبان هم هست. دولت بایدن تاکنون از شناسایی طالبان سر باز زده و دسترسی این گروه به ذخایر ارزی خارجی ۷میلیارد دلاری افغانستان را مسدود کرده است. با این حال، دولت آمریکا در سال گذشته به‌طور مستقیم یک‌میلیارد دلار به برنامه‌های بشردوستانه در داخل افغانستان کمک کرد؛ اما بسیاری از حامیان حقوق بشر می‌گویند دولت آمریکا باید با طالبان تعامل مستقیمی داشته باشد تا بتواند کمک‌های اقتصادی برای بهبود وضعیت مردم ارائه دهد.