اخبار خبرهای روزنامه دنیای اقتصاد

در هفته‌های اخیر سه پروژه تصویری از سه چهره نام آشنا به نمایش درآمد و علاقه مندان آثار این چهره‌ها را به شکل عجیبی ناامید کرد. شکست سنگین مهران مدیری با «مرد سه‌هزارچهره»، حمید نعمت‌الله با «بت» و سروش صحت با «استخر» گویای این است که نسخه‌های قدیمی ستاره‌های سابق سینما و تلویزیون دیگر جوابگو نیست. این سه پروژه با تبلیغات گسترده در دسترس مخاطبان قرار گرفته‌اند اما کیفیت پایین آنها باعث شده تا در کمترین زمان موج منفی درباره شان شکل بگیرد. البته این سه پروژه از نظر سرنوشت تولید و نمایش یکسان نیستند. «مرد سه‌هزارچهره» از آنتن شبکه ۳ پخش می‌شود، «استخر» و «بُت» روی پرده سینما میزبان تماشاگران بوده‌اند. بنابراین بحث اصلی دیگر صرفا دشواری تولید نیست؛ مساله مهم‌ترآزمون کیفیت و توانایی این آثار در جلب رضایت مخاطب است.

دنیای اقتصاد: مراسم بزرگداشت فریدون جیرانی شنبه ۱۶ آبان در موزه سینما برگزار می‌شود. این برنامه در ادامه همکاری با کانون کارگردانان سینمای ایران و در چارچوب برنامه «کلاسیک‌های کانون»، میزبان شبی برای بزرگداشت فریدون جیرانی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران خواهد بود.

دنیای اقتصاد: مستند «اجاق‌نواز» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی فرهاد ورهرام از امروز چهارشنبه ۱۳ آبان‌ به‌صورت آنلاین اکران می‌شود. این مستند کوچ خانواده‌ای از ایل باصری را از منطقه جهرم در جنوب استان فارس به تصویر می‌کشد. درحالی‌که بسیاری از مردمان این ایل طی سال‌های گذشته زندگی در شهرها و روستاها را به معیشت کوچ‌نشینی ترجیح داده‌اند، پدربزرگ یک خانواده به همراه پسر و نوه‌اش تلاش می‌کنند شیوه زندگی نیاکان خود را حفظ کنند و همچنان به کوچ ادامه دهند.

بهناز جعفری درباره سرنوشت نقش خود «شازده‌خانم» در سریال «بامداد خمار» اظهارنظر کرد و از تجربه خود در مواجهه با تغییرات و ناتمام ماندن برخی شخصیت‌ها در پروسه تولید گلایه کرد. به گزارش ایسنا، بهناز جعفری با انتشار متنی در صفحه شخصی خود پس از پایان نقشش در سریال «بامداد خمار»، درباره ماندگاری نقش‌ها و تاثیر آنها بر بازیگر با این توضیح که برخی شخصیت‌ها رها نمی‌کنند، نوشت: «بعضی نقش‌ها با تمام شدن فیلم‌برداری تمام نمی‌شوند. چیزی از آن آدم‌ها در ما می‌ماند؛ یک نگاه، یک سکوت یا حتی حرفی که فرصت گفتنش را پیدا نکرده‌است. برای من بازیگری همین دادوستد خاموش است؛ مجالی برای زیستن در جهان دیگری، شناختن انسانی تازه و سپردن چیزی از خود به او. شاید برای همین است که بعضی شخصیت‌ها تا مدت‌ها دست از سرم برنمی‌دارند.»

حسین پارسایی کارگردان نمایش «آرزوهای کوچک» درباره چگونگی اجرای این اثر می گوید: ماجرا برای من همیشه یک نقطه آغاز مشخص داشته است: انسان، رنج‌هایش و کورسوی امیدی که هرگز خاموش نمی‌شود. وقتی سال‌ها پیش «الیور توئیست» را روی صحنه بردم، دیدم که قصه یک کودک بی‌سرپرست و رهاشده در خیابان‌های مه‌آلود لندن، چگونه می‌تواند قلب هزاران تماشاگر ایرانی را به لرزه بیندازد. بعدها در «بینوایان» با کوزت و گاوروش، این دغدغه عمیق‌تر شد. همیشه با خودم می‌گوفتم: ادبیات جهان پر از این آینه‌هاست، اما بچه‌های خودمان چه؟ کودکانی که هر روز سر چهارراه‌ها، در گوشه و کنار این شهر بزرگ و زیر بار زندگی قد خم می‌کنند، سهم‌شان از صحنه تئاتر چیست؟ ایده ساخت «آرزوهای کوچک» از همین‌جا جوشید تا یک بدهی عاطفی را به کودکان آسیب‌پذیر و محروم از پدر و مادر این سرزمین ادا کنیم.

جانی دپ بازیگر نقش کاپیتان «جک اسپارو»، احتمال بازگشتش به قسمت ششم مجموعه «دزدان دریایی کارائیب» را رد نکرد اما می‌گوید تنها در صورتی حاضر به همکاری است که بتواند پایانی بهتر و درخور برای این مجموعه رقم بزند. او در گفت‌وگو با برنامه «اینترتینمنت تونایت» و در جریان تبلیغات فیلم تازه‌اش «ابنیزر: سرود کریسمس»، درباره احتمال حضور دوباره در نقش جک اسپارو صحبت کرد، اما از تایید قطعی بازگشتش خودداری کرد.

دنیای اقتصاد: اوضاع روی نیمکت تراکتور بر وفق مراد جواد نکونام نیست. تیم او نه فوتبال خوبی بازی می‌کند و نه نتایج خوبی می‌گیرد. به ویژه بعد از تساوی دو بر دو تراکتور برابر نفتچی ازبکستان در لیگ نخبگان آسیا که منجر به تداوم حسرت جواد در کسب پیروزی شد، شایعات در مورد احتمال برکناری این مربی بسیار اوج گرفته و دیروز چند خبرگزاری به این مساله پرداختند.

دنیای اقتصاد: سرانجام شایعات به حقیقت پیوست و مسابقات جام ملت‌های آسیا یک سال عقب افتاد. کنفدراسیون فوتبال آسیا تایید کرد مدیران این کنفدراسیون پس از بحث‌های گسترده و مشورت نزدیک با کمیته برگزاری مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷، این رقابت‌ها را حدود یک سال به تعویق می‌اندازند. جام ملت‌های آسیا قرار بود از ۱۷ دی تا ۱۶ بهمن سال ۱۴۰۵ در عربستان برگزار شود که طبق تقویم جدید AFC، از ۲ دی تا اول بهمن سال ۱۴۰۶ در عربستان برگزار خواهد شد. به گزارش خبرگزاری تسنیم، کنفدراسیون فوتبال آسیا به حاکم شدن شرایط نامترقبه‌ای اشاره کرد که پیچیدگی‌های لجستیکی و دشواری در سفرها را به دنبال داشته و حالا تصمیمی به سود همه تیم‌ها، مقامات، هواداران و ذی‌نفعان گرفته شده است. شرایطی که AFC به آن اشاره کرده در واقع همان شرایط ناامن کشور عربستان است. به این ترتیب مسابقات جام حذفی فوتبال ایران که به دلیل فشردگی تقویم لغو شده بود، امسال برگزار خواهد شد.

دنیای اقتصاد: محسن کاوه، کارشناس کشتی در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر به تحلیل عنوان سومی تیم ملی کشتی آزاد در مسابقات جهانی پرداخت و در بخشی از مصاحبه‌اش گفت: «فکر می‌کنم باید کمی بهتر کار کنیم. سال آینده سال قبل از المپیک است و مطمئنا تیم‌ها با آمادگی و تجهیزات بهتری وارد مسابقات می‌شوند. ما هم باید همین کار را انجام دهیم و از همین حالا تلاش کنیم بهتر کار کنیم. ما نباید همه چیز را به این محدود کنیم که چرا تیم کشتی آزاد در مسابقات جهانی سوم شد. قطعا دلایلی برای این نتیجه وجود داشته و دوستان در فدراسیون باید بنشینند و درباره آن تصمیم بگیرند و اقدامات بهتری انجام دهند تا در آینده بتوانیم نتایج بهتری کسب کنیم. سال آینده هم مسابقات در لس‌آنجلس آمریکا برگزار می‌شود و کار ما سخت‌تر خواهد بود؛ چرا که این رقابت‌ها در سال قبل از المپیک برگزار می‌شود. باید واقعیت‌ها را بپذیریم که رقبای ما به‌خصوص کشتی‌گیران آمریکایی و روس نسبت به کشتی‌گیران ایرانی عملکرد بهتری داشتند.»

دنیای اقتصاد: جامعه فوتبال اسپانیا و جهان در شوک مرگ ناگهانی خوسوس د میگل قرار گرفت. خسوس د میگل، مهاجم ۳۰ ساله تیم تنه‌ریف پس از آسیب‌دیدگی شدید در جریان بازی مقابل اف‌سی آندورا، نتوانست در مقابل عوارض ناشی از این حادثه دوام بیاورد. اواخر بازی تنه‌ریف و آندورا در لیگ ۲ اسپانیا، خسوس دمیگل مهاجم تنه‌ریف با دروازه‌بان آندورا برخورد شدیدی داشت و روی زمین افتاد و بیهوش شد. این مهاجم سپس با برانکارد از زمین خارج و با آمبولانس از ورزشگاه هلیودور به بیمارستان منتقل شد. داور سپس کاپیتان‌های دو تیم را فراخواند و بازی را نیمه تمام اعلام کرد. در نهایت این بازیکن در شرایطی که در بیمارستان بستری بود، دیروز درگذشت.

مائده جعفری: مسکن در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین جلوه‌های کاهش قدرت خرید خانوارها و افت رفاه در جامعه تبدیل شده است. افزایش هزینه تامین سرپناه، علاوه بر آنکه سهم بیشتری از درآمد خانوارها را به خود اختصاص داده، بر ساختار شهرها و حتی مناسبات اجتماعی نیز اثر گذاشته است. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد که با وجود اجرای برنامه‌های مختلف و وعده دولت‌ها برای افزایش ساخت‌وساز، فاصله میان میزان عرضه مسکن و تقاضای موثر همچنان پابرجاست و در بسیاری از مناطق افزایش یافته است. برای بخش بزرگی از جامعه، به‌ویژه ساکنان کلان‌شهرها، خرید خانه به هدفی دور از دسترس تبدیل شده است. شاخص‌های دسترسی به مسکن نیز ابعاد این مساله را نشان می‌دهند؛ به‌طوری‌که حتی اگر خانوارها تمام درآمد خود را پس‌انداز کنند، برای خرید یک واحد مسکونی کوچک باید سال‌های طولانی منتظر بمانند.

در علم اقتصاد کلان مفهومى تحت عنوان انتظارات تورمى وجود دارد که حداقل از دهه١٩٥٠ در ادبیات اقتصادى مورد توجه بوده است. بر اساس غالب تحلیل‌هاى اقتصاد کلان، انتظارات تورمى به تورم واقعى منتقل مى‌شود؛ به این معنى که اگر انتظارات تورمى افزایش یابد یا عاملان اقتصادى پیش‌بینى کنند تورم بیشتر خواهد شد، در عمل تورم بیشتر خواهد شد. از نظر مفهوم و معنى، انتظارات تورمى به آن معنى است که پیش‌بینى عاملان اقتصادى از تورم چه عددى است.

سال‌هاست سیاست مسکن در ایران بیش از آنکه روی تامین سرپناه مناسب تمرکز کند، روی خانه‌دار کردن خانوارها تکیه کرده است. ماه گذشته دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی شاخص دسترسی به مسکن در مناطق شهری را منتشر کرد. این شاخص که از نسبت قیمت یک واحد مسکونی ۵ متری به درآمد سالانه خانوار به دست می‌آید، از ۲.۲ در سال۱۳۸۰ به ۸.۲ در سال۱۴۰۴ رسیده است. این رقم‌ها همان تجربه‌ روزمره خانوارهایی است که در ابتدای دهه‌۱۳۸۰ قیمت یک واحد ۷۵متری معادل درآمد حدود ۲سالشان بود، اما امروز این نسبت به بیش از ۸سال رسیده؛ آن هم با فرض اینکه تمام درآمد خانوار صرف خرید مسکن شود و هزینه‌های ضروری زندگی در نظر گرفته نشود.

مسکن در اقتصاد ایران دیگر صرفا یک بخش تولیدی یا یک بازار دارایی نیست، بلکه به یکی از مهم‌ترین نقاط تلاقی تورم، رفاه خانوار، سرمایه‌گذاری، اشتغال، نظام بانکی و حتی ثبات اجتماعی تبدیل شده است. سهم بالای هزینه مسکن در بودجه خانوار، به‌ویژه در کلان‌شهرها، نشان می‌دهد که افزایش قیمت مسکن فقط به معنای گران‌تر شدن یک دارایی نیست، بلکه مستقیما از قدرت خرید خانوار برای سایر کالاها و خدمات می‌کاهد.

افزایش بودجه عمرانی همیشه به معنای کاهش ریسک شهری نیست. ممکن است شهری هر سال پروژه‌های بیشتری اجرا کند، ظرفیت شبکه‌های خود را افزایش دهد و دارایی‌های زیرساختی تازه‌ای تحویل بگیرد؛ اما با نخستین بارندگی شدید یا موج گرما، همچنان بخشی از خدمات حیاتی آن مختل شود. این تناقض زمانی رخ می‌دهد که موفقیت سرمایه‌گذاری را با «آنچه ساخته‌ایم» بسنجیم، نه با «خدمتی که توانسته‌ایم حفظ کنیم.» فرض کنید برای توسعه شبکه زهکشی سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی انجام شده است؛ اما هنگام بارندگی شدید، اختلال برق عملکرد ایستگاه‌های پمپاژ را محدود می‌کند؛ مسیر دسترسی نیروهای عملیاتی مسدود می‌شود و اختلال حمل‌ونقل یا ارتباطات، مدیریت بحران را دشوارتر می‌سازد. در موج گرما نیز افزایش تقاضای برق می‌تواند شبکه را تحت فشار قرار دهد و پیامد آن از ساختمان‌ها تا مراکز درمانی گسترش یابد. در چنین وضعیتی مساله فقط کمبود ظرفیت یا سرمایه نیست؛ مساله نحوه تخصیص سرمایه است. پروژه‌ها معمولا جداگانه تعریف، بودجه‌ریزی و ارزیابی می‌شوند؛ درحالی‌که شهر به‌صورت مجموعه‌ای از سیستم‌های وابسته عمل می‌کند. ممکن است هر پروژه به‌تنهایی موفق باشد؛ اما مجموع سرمایه‌گذاری‌ها نتواند ریسک کل سیستم را به همان نسبت کاهش دهد. بنابراین معیار اقتصادی مهم‌تر این است که هر واحد سرمایه‌گذاری تا چه اندازه احتمال و هزینه اختلال خدمات حیاتی را در طول عمر زیرساخت کاهش می‌دهد.

درحالی‌که بسیاری از مفسران و تحلیلگران با حسرت و «نوستالژی اقتصادی» به روزهای خوش گذشته چشم دوخته‌اند، اما واقعیت این است که خانوارهای امروزی ثروتمندتر از گذشته‌اند و توان خرید کالاهای بیشتری را نسبت به هر زمان دیگری در تاریخ دارند.

بحث و جدل‌های ملی پیرامون موضوع «نابرابری»، اساسا دارد پرسش‌های اشتباهی را مطرح می‌کند. مفسران و تحلیلگران سیاسی برای گزارش اخیر «دفتر بودجه کنگره» (CBO) که از کاهش نابرابری درآمدی در ایالات متحده حکایت دارد، هورا می‌کشند و جشن می‌گیرند؛ اما تمرکز صرف بر نسبت‌های ریاضی میان درآمدهای بالا و پایین، ما را از پرسش‌های بسیار مهم‌تری غافل می‌کند: وضعیت واقعی اقشار کم‌درآمد جامعه چطور است؟ آیا شرایط زندگی آنها از نظر مطلق (و نه نسبی) بهتر شده است؟ کسانی که به طور موثر با پدیده فقر مبارزه می‌کنند، حواس‌شان به «انسان‌های واقعی» است، نه به اعداد و ارقام خشک و نسبت‌های ریاضی.

سیاست‌های اقتصادی دولت، صرف‌نظر از میزان مداخله‌ای که در بازار ایجاد می‌کنند، زمانی می‌توانند به اهداف اعلام‌شده خود نزدیک شوند که از قابلیت اجرایی و انضباط مالی برخوردار باشند. در غیر این صورت، فاصله میان تعهدات سیاستگذار و عملکرد دستگاه‌های اجرایی، به‌تدریج اعتبار سیاست را نزد فعالان اقتصادی تضعیف می‌کند و زمینه شکل‌گیری چرخه‌ای از بی‌اعتمادی، کاهش مشارکت و دشوارتر شدن اجرای سیاست را فراهم می‌آورد. وضعیت پرداخت مطالبات گندمکاران در چارچوب سیاست خرید تضمینی، نمونه‌ای از این چالش است؛ سیاستی که با هدف حمایت از تولید داخلی و تامین امنیت غذایی اجرا می‌شود، اما تاخیر در تسویه، اختلاف در محاسبات و ابهام در تعیین قیمت، اکنون به بخشی از مساله اجرایی آن تبدیل شده است.

با پایان یافتن سهمیه واردات جو از روسیه در چارچوب موافقت‌نامه تجارت آزاد ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، بخشی از محموله‌های وارداتی با چالش ترخیص مواجه شده‌اند. اگرچه این موافقت‌نامه با پیش‌بینی معافیت‌های گمرکی می‌تواند به کاهش هزینه واردات و قیمت تمام‌شده کالا برای مصرف‌کننده کمک کند، نحوه تخصیص سهمیه‌ها میان کشورهای عضو، در شرایطی که قیمت یکسانی برای محصولات آنها وجود ندارد، مشکلاتی را برای بازرگانان ایجاد کرده است. از سوی دیگر، همزمانی این وضعیت با افزایش نیاز دامداران به جو، نگرانی‌هایی را درباره افزایش قیمت این محصول در بازار داخلی به وجود آورده است.

لورن کسل تنها ۲۲ سال داشت که به لنفوم هوچکین مبتلا شد. همان زمان، مادرش هم با بیماری سرطان خون دست‌ و پنجه نرم می‌کرد. بیشتر هم‌سن‌وسالانش مشغول تفریح و خوش‌گذرانی بودند و او حالا مجبور بود بر بهبود سلامت و تغذیه‌اش تمرکز کند. همین موضوع بهانه‌ای شد تا برند «سوییت لورنز» (Sweet Loren’s) را تاسیس کند؛ برندی که خیلی زود با تولید مجموعه‌ای از خمیرهای آماده شیرینی‌پزی و محصولات پختنی به محبوبیت رسید. محصولات سوییت لورنز بر پایه مواد گیاهی تهیه می‌شوند، فاقد گلوتن هستند و برای افراد دارای حساسیت‌های غذایی مناسب‌اند. بخش عمده محصولات آن را انواع شیرینی و خوراکی‌های شیرین تشکیل می‌دهند.

افزایش قیمت طلا لزوما نشانه رونق صنعت طلا و جواهر نیست. برای سنجش سلامت این صنعت باید میان رشد ارزش دارایی، افزایش معاملات و توسعه واقعی تولید تفاوت قائل شد.

دنیای اقتصاد: قیمت لپ‌تاپ‌ها پس از چند هفته افزایش، در هفته دوم آبان آرام گرفت و شاهد کاهش قیمت در چند مدل بودیم. هرچند این حرکت در همه رده‌ها یکسان نیست. این بازار در فاصله هفته دوم مهر تا هفته دوم آبان، پس از یک دوره صعود هیجانی، وارد فاز تعدیل قیمتی شد تا خریداران شاهد فروکش کردن نسبی حباب قیمت‌ها در بیشتر طیف‌ها باشند.

با ورود هوش مصنوعی، زمان لازم برای شناسایی حفره‌های نرم‌افزاری جدید به چند ساعت رسیده است. در این وضعیت، قطع اینترنت نه سپر امنیتی، بلکه مانع دریافت به‌روزرسانی‌های حیاتی است و سایت‌ها، بانک‌ها و زیرساخت‌های کشور را بی‌دفاع می‌کند.

دنیای اقتصاد: موج تازه‌ای از حملات سایبری، سیستم‌های سرمایشی سوپرمارکت‌ها در چندین کشور اروپایی را هدف گرفت. به گزارش تک‌رادار هکرها با دسترسی از راه دور، دمای برخی یخچال‌ها و فریزرها را تا ۵۰درجه سانتی‌گراد افزایش دادند و فروشگاه‌ها را ناچار به دور ریختن حجم زیادی از مواد غذایی کردند. بلژیک، سوئد، ایرلند، لوکزامبورگ، استونی و چند کشور دیگر درگیر این حملات شده‌اند. این اتفاق تنها چند هفته پس از حمله مشابه به صدها فروشگاه فرانسوی رخ می‌دهد؛ حمله‌ای که خسارت چند‌میلیون‌یورویی به بار آورد. کارشناسان، ضعف سیستم‌های متصل به اینترنت و نرم‌افزارهای به‌روزرسانی‌نشده را از عوامل اصلی این آسیب‌پذیری می‌دانند. هنوز هویت مهاجمان و انگیزه آنها مشخص نیست.

بسیاری از ما از اینکه در محیط کار، چیزی درخواست کنیم بیزاریم. شاید چون دوست نداریم به کسی زحمت بدهیم یا از قبل فکر می‌کنیم جواب رد خواهیم شنید. در کل، تمام این پروسه برایمان حس ناخوشایندی دارد.

وقتی نسل هزاره در شروع دوران کاری‌اش که یک بازار کار پرتلاطم بود روزگار می‌گذراند، توصیه‌های شغلی مداومی می‌شنید که هشدار می‌دادند «از عوض کردن مکرر شغل» پرهیز کنند. این نگرانی به آنها القا شده بود که فاصله افتادن بین مشاغل متعدد در رزومه، یک نکته منفی برای آنهاست.

در اقتصاد گیگی یا همان کار فریلنس و پروژه‌ای، هنوز الگوی مشخصی برای ساختن مسیر شغلی شکل نگرفته و این الگو همچنان در حال تدوین است. دیگر مانند گذشته نیست که کارمندی سخت‌کوش بتواند در شرکتی معتبر استخدام شود، با تلاش فراوان ارتقا بگیرد و امیدوار باشد که پله‌های ترقی را در ساختار سازمانی طی کند. امروزه دیگر مسیرهای مشخص و ساده‌ای برای پیشرفت شغلی وجود ندارد.

بسیاری از مدیران تصور می‌کنند داشتن یک برنامه استراتژیک جامع و دقیق، تضمین‌کننده موفقیت سازمان است. اما واقعیت‌های میدانی چیز دیگری را نشان می‌دهند. گزارش جدید «موسسه مدیریت پروژه» (PMI) در سال۲۰۲۵ نشان می‌دهد تنها نیمی از پروژه‌های استراتژیک در سطح جهان به اهداف خود می‌رسند.

آمارها نشان می‌دهد رشد نقطه‌به‌نقطه پایه پولی در شهریورماه۱۴۰۵ به ۸۹.۹درصد رسیده است؛ این رقم، در صورت کمتر بودن رشد این متغیر در ماه‌های پیشین، بالاترین میزان تاریخی خواهد بود. همچنین رشد نقطه‌به‌نقطه پول به ۶۳.۳درصد رسیده که بالاترین سطح دست‌کم از سال ۱۳۹۰ تاکنون محسوب می‌شود. این تحولات در شرایطی رخ داده که بانک مرکزی بیش از ۷ماه است جزئیات آمارهای پولی را به‌صورت رسمی منتشر نکرده است. سه عامل اصلی می‌توانند در افزایش پایه پولی نقش داشته باشند: افزایش نرخ ذخیره قانونی و اضافه‌برداشت بانک‌ها از منابع بانک مرکزی، خرید ارز از سوی بانک مرکزی و افزایش احتمالی استقراض دولت برای تامین کسری بودجه. با این حال، به‌دلیل نبود اطلاعات تفصیلی ترازنامه بانک مرکزی، نمی‌توان سهم دقیق هر یک از این عوامل را مشخص کرد. براساس پژوهشی که صندوق بین‌المللی پول درباره اقتصاد ایران انجام داده است، یک‌درصد افزایش در پایه پولی می‌تواند به افزایش ۰.۵درصدی تورم منجر شود. از سوی دیگر، رشد نقدینگی در شهریورماه به ۵۱.۶درصد رسیده، درحالی‌که تورم نقطه‌به‌نقطه براساس آمار بانک مرکزی ۸۳.۸درصد بوده است. همچنین سهم پول از کل نقدینگی به ۲۶.۸درصد رسیده که می‌تواند نشانه افزایش تمایل سپرده‌گذاران به نگهداری دارایی‌های نقدشونده باشد. این فاصله نشان می‌دهد افزایش سطح عمومی قیمت‌ها با سرعتی به‌مراتب بیشتر از رشد حجم نقدینگی اتفاق افتاده است. هنگامی که نرخ تورم و نرخ ارز با سرعتی بیشتر از رشد نقدینگی افزایش پیدا می‌کنند، می‌توان این وضعیت را نشانه‌ای از افزایش شدت تورم‌زایی نقدینگی دانست. در چنین شرایطی، انتشار منظم آمارهای پولی برای شناسایی منشأ رشد پایه پولی و ارزیابی سیاست‌ها ضروری است. شفافیت آماری به سیاستگذاران و البته تحلیلگران کمک می‌کند میان اصلاح ناترازی بانک‌ها، خنثی‌سازی آثار پولی خرید ارز و کاهش وابستگی دولت به منابع بانک مرکزی تمایز قائل شوند.

معاملات بازار ارز در روز دوشنبه، همچون روز یکشنبه، در دامنه‌ای محدود دنبال شد و دلار تغییرات قیمتی قابل‌توجهی را تجربه نکرد. فاصله بالاترین و پایین‌ترین قیمت ثبت‌شده برای معاملات نقدی این ارز در روز دوشنبه به حدود ۶۰۰تومان رسید؛ درحالی‌که این فاصله در روز یکشنبه ۷۰۰ تومان بود. محدود شدن دامنه نوسانات روزانه در شرایطی رخ می‌دهد که از ابتدای آبان‌ماه، تغییرات قیمت دلار در هر روز معاملاتی نسبت به ‌روز قبل، کمتر از یک‌درصد بوده است؛ به‌طوری‌که با احتساب معاملات روز دوشنبه، در ۱۱ روز نخست ماه جاری، بیشترین تغییر روزانه قیمت دلار ۰.۹درصد و کمترین آن ۰.۱درصد ثبت شده است. این در حالی است که در ۱۱ روز نخست مهرماه، در پنج روز تغییرات روزانه قیمت دلار از یک درصد فراتر رفته بود.