ها جون چانگ، استاد اقتصاد کره‌ای‌الاصل دانشگاه کمبریج انگلستان که در زمینه نظریه رشد و رفاه شهرت پیدا کرده است تاکنون در نهادهای اقتصادی گوناگون از جمله بانک جهانی، بانک توسعه آسیا، بانک سرمایه‌گذاری اروپا، موسسات وابسته به سازمان ملل و نیز مرکز تحقیقات اقتصاد و سیاست در واشنگتن مشغول به کار بوده است. از این اقتصاددان تاکنون کتاب‌ها و مقالات بسیاری از جمله مالکیت معنوی و توسعه اقتصادی، انداختن نردبان، استراتژی توسعه از منظری تاریخی، نیکوکاران نابکار(افسانه‌ تجارت خارجی آزاد و تاریخچه پنهان سرمایه‌داری)، چرا کشورهای در حال توسعه به تعرفه نیاز دارند؟ و بیست و سه گفتار درباره سرمایه‌داری چاپ و منتشر شده است. وی از زمره نویسندگان و اقتصاددانان منتقد سرمایه‌داری به حساب می‌آید. او همچون اقتصاددانانی نظیر استیگلیتز بر این عقیده است که نولیبرالیسم از توحشی برخوردار است که حتی با منطق شناخته‌شده‌ سرمایه‌داری غیر مالی نیز همخوانی ندارد. چانگ، از اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌طور جدی در حال مطالعه تجربه توسعه آسیای شرقی بوده است و در کتاب‌های خود درخصوص رشد چشمگیر کشورهای آسیایی تحلیل‌های متفاوتی ارائه کرده است. به‌طور خاص در کتاب تجربه توسعه آسیای‌شرقی او بیان می‌کند که روش‌های به‌کار‌گرفته‌شده برای رشد در اقتصاد شرق آسیا به نحوی در مقابل با برخی سیاست‌های اجماع واشنگتن است.

این کتاب در اصل مجموعه‌ای از آثار گذشته نویسنده است که با مقدمه تازه‌ای تدوین شده است و به‌طور خلاصه منحصر به فرد بودن تجربه توسعه شرق آسیا را نشان می‌دهد. این کتاب شامل ۹ فصل است که به چهار بخش تقسیم شده است. وی در بحث درباره این تجربه، نقش دولت را برجسته می‌داند و با انجام این تحلیل، از ایدئولوژی بازار آزاد و تجارت بی حد و حصر انتقاد کرده است که پایه و اساس اجماع واشنگتن و اقتصاد نئوکلاسیک است. به گفته او، آسیای شرقی می‌تواند درس‌های بسیاری درباره توسعه اقتصاد جهانی به ما بیاموزد؛ زیرا با واقع نگری و پیشنهادهای سیاسی تازه و غیر متعارف برای تحول ساختارهای اقتصاد منطقه و جهان نوشته شده است.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند