این کتاب در ۱۰ فصل به مباحثی همچون ساختار ریه و عملکرد آن، اختلافات منطقه‌ای در تهویه، انتقال دی‌اکسید‌کربن از خلال مویرگ ریوی، کنترل فعال گردش خون، گردش خون ریوی، روابط بین تهویه و جریان خون، انتقال گازها توسط خون، اسیدوز تنفسی، آلکالوز تنفسی، مکانیک تنفس، چگونگی تنظیم تبادلات گازی، سیستم تنفسی تحت استرس، تغییرات فیزیولوژیک در ارتفاعات بلند و تست‌های عملکرد ریه می‌پردازد.ریه‌ای را تصور کنید که به‌طور یکنواخت تهویه و از خون مشروب می‌شود و مقادیر طبیعی اکسیژن و دی‌اکسید‌کربن را انتقال می‌دهد. فرض کنید درحالی‌که سایر عوامل بدون تغییر بمانند، به طریقی تناسب تهویه و جریان خون ناگهان مختل شود. در این وضعیت چه اتفاقی برای تبادلات گازی می‌افتد؟ واضح است که اثر این عدم تساوی نسبت تهویه به جریان خون خالص (وقتی سایر عوامل ثابت باشند)، هم کاهش برداشت اکسیژن و هم کاهش دفع دی‌اکسید‌کربن از ریه است. به بیان دیگر، کارآیی ریه به‌عنوان یک سیستم مبادله گاز برای هر دو گاز کمتر می‌شود. به این ترتیب با فرض ثابت ماندن سایر عوامل، عدم تناسب تهویه و جریان خون باید منجر به هم هیپوکسمی و هم هیپرکاپنی (احتباس دی‌اکسید‌کربن) شود. اما در عمل، بیماران مبتلا به عدم تساوی بارز نسبت تهویه به جریان خون، اغلب دارای فشار دی‌اکسید‌کربن شریانی طبیعی هستند. دلیل این مساله این است که هرگاه گیرنده‌های شیمیایی افزایش را در فشار دی‌اکسید‌کربن حس کنند، افزایش در محرک تنفسی به‌وجود می‌آید. افزایش حاصل در تهویه آلوئول‌ها، معمولا در بازگرداندن فشار دی‌اکسید‌کربن شریانی به حالت طبیعی موثر است.

 

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند