اخبار باشگاه اقتصاددانان روزنامه شماره ۶۵۹۸

تنگه هرمز بار دیگر به یکی از مهم‌ترین نقاط تمرکز اقتصاد جهان تبدیل شده است؛ آبراهی باریک که هرگونه اختلال در آن می‌تواند پیامدهایی فراتر از منطقه خلیج‌فارس داشته باشد و بر بازارهای انرژی، تجارت جهانی و انتظارات سرمایه‌گذاران اثر بگذارد.

اهمیت هرمز فقط در قیمت نفت خلاصه نمی‌شود؛ این تنگه می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر هزینه تولید تراشه، تجهیزات پزشکی و فناوری‌های پیشرفته نیز اثر بگذارد.

نفت آرام گرفته است، اما بحران هرمز هنوز پایان نیافته است. کاهش قیمت‌ها پس از فروکش نسبی تنش‌ها ممکن است این تصور را ایجاد کند که شوک اخیر صرفا یک نوسان گذرا در بازار انرژی بوده است؛ اما اثر واقعی این رویداد احتمالا نه در قیمت نفت، بلکه در تغییر نگاه دولت‌ها، شرکت‌های انرژی و سرمایه‌گذاران به مفهوم «امنیت عرضه» نمایان خواهد شد.

امنیت انرژی در ادبیات اقتصادی تنها به معنای دسترسی به منابع نفت و گاز نیست، بلکه به معنای استمرار عرضه با قیمت قابل پیش‌بینی و بدون اختلال ژئوپلیتیک است. این مفهوم یک پیوستگی دوجانبه دارد: کشورهای واردکننده به امنیت عرضه و مسیرهای انتقال مطمئن نیاز دارند و در طرف مقابل کشورهای صادرکننده به امنیت تقاضا و بازارهای پایدار وابسته هستند. تنگه هرمز، با عبور بخش بزرگی از صادرات نفت خلیج فارس و سهم قابل‌توجهی از تجارت جهانی گاز طبیعی از آن، دقیقا در نقطه شکست این رابطه دوسویه قرار دارد.