آرشیو روزنامه شماره ۴۳۶۶ دنیای اقتصاد

اخبار باشگاه اقتصاددانان - روزنامه شماره ۴۳۶۶

  • آینده تحریم‌ها

    حدود دو ماه از ۸ مه ‌۲۰۱۸ می‌گذرد و متاسفانه برجام هنوز از کما خارج نشده است. به‌رغم موضع شفاف طرف ایرانی درخصوص مهلت اروپا برای حفظ برجام از همان روزهای اول، تاکنون به جز طرح برخی مواضع سیاسی، اقدام خاص دیگری را از سوی اروپایی‌ها که بتواند نظر طرف ایرانی را جلب کند، شاهد نبوده‌ایم. تلاش‌های آمریکا رو به افزایش است و هرچند که اجلاس اخیر اوپک نتیجه‌ای باب میل ایران را داشت، اما فشارهای آمریکا بر مشتریان نفت ایران بیشتر شده و سعی دارد منابع درآمدی ما را محدود کند. کاخ سفید از متحدان خود خواسته تا ماه نوامبر خرید نفت ایران را متوقف کنند و برای تحقق آن، عربستان سعودی را تشویق به افزایش تولید می‌کند.
  • چهار فاکتور تعیین‌کننده

    رحمن قهرمانپور کارشناس ارشد مسائل بین‌الملل
    بدون شک یکی از موضوعات و دغدغه‌های جدی ما ایرانیان در حال حاضر مساله تحریم‌ها بعد از خروج آمریکا از توافق جامع هسته‌ای موسوم به برجام است. پرسش‌های زیادی در این باره مطرح است و البته تعدادی از آنها هم جواب‌های روشنی چه از منظر حقوقی و چه از منظر سیاسی ندارند. یکی از دلایل اصلی این امر آن است که هنگام ساختن بنای برجام هنگام مذاکرات تقریبا فرض اصلی طرف‌های مذاکره ایران این بود که تهران بیشترین انگیزه را برای خروج از برجام دارد و لذا باید آن را طوری طراحی کرد که انگیزه‌های ایران را به حداقل برساند.
  • گزینه‌های جایگزین برجام

    دکتر ابراهيم متقي استاد دانشگاه تهران
    توقف همکاری‌های دونالد ترامپ با برنامه جامع اقدام مشترک در ۸ می ۲۰۱۸ اعلام شد. بیان چنین رویکردی به‌مفهوم عدم اجرای تعهد دولت آمریکا در مورد تحریم‌های اقتصادی علیه ایران است. درحالی‌که ایران امیدوار بود تا زمینه پایان دادن به سایر تحریم‌های اقتصادی و راهبردی را فراهم آورد، دونالد ترامپ از سیاست شوک علیه ایران و کشورهای اروپایی بهره گرفت. تصمیم سیاسی دونالد ترامپ بیانگر این واقعیت بود که فشارهای سیاسی و اقتصادی جدیدی علیه ایران را در دستور کار قرار خواهد داد.
  • تحلیل بحران در سه لایه

    سعید شکوهی استادیار روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی
    در حوزه مدیریت بحران دیدگاهی بر آن است که بحران‌ها به مثابه سنگ‌هایی هستند که می‌روند از لبه کوه پرت شوند. وقتی آن بحران حل می‌شود،‌ سنگ از لبه پرتگاه دور می‌شود، اما وقتی بحران مذکور صرفا «مدیریت» می‌شود،‌ سنگ از پرتگاه نمی‌افتد، اما در لبه آن باقی می‌ماند. زمانی‌که بحران‌های زیادی وجود دارد و حل نمی‌شوند، بلکه صرفا مدیریت می‌شوند، ‌این سنگ‌ها روی هم قرار می‌گیرند. با تشدید بحران‌ها،‌ سنگ‌ها تعادل خود را از دست داده از کوه سرازیر می‌شوند. در مسیر فروریزش، به همدیگر برخورد کرده، سرعت و شتاب افتادن را تشدید می‌کنند. در نتیجه، هستی و بقای آن جامعه در معرض خطر قرار می‌گیرد.

پربازدیدهای سایت خوان

بیشتر