پرونده امروز

نبردی که تمام نشده است

تورم در اقتصاد جهانی عقب نشسته است، اما هنوز نمی‌توان از پایان‌دوره تورمی سخن گفت. پس از آنکه اقتصاد جهان در سال‌های پس از همه‌گیری با یکی از شدیدترین موج‌های افزایش قیمت در چند دهه اخیر مواجه شد، بانک‌های مرکزی توانسته‌اند نرخ تورم را از قله‌های تاریخی خود پایین بیاورند. بااین‌حال، کاهش تورم الزاما به معنای بازگشت اقتصاد جهان به شرایط باثبات پیش از همه‌گیری نیست. آنچه در حال تغییر است، بیش از آنکه پایان بحران تورمی باشد، ماهیت تهدیدهایی است که می‌توانند دوباره به افزایش قیمت‌ها دامن بزنند. در سال‌های پیش‌رو، اقتصاد جهانی با مجموعه‌ای از ریسک‌های همزمان مواجه است؛ از تشدید حمایت‌گرایی و جنگ‌های تجاری گرفته تا افزایش هزینه‌های دولت‌ها، تنش‌های ژئوپلیتیک، تغییرات اقلیمی و اختلال در زنجیره‌های عرضه. در چنین شرایطی، حتی اگر بانک‌های مرکزی در مهار موج تورمی اخیر موفق شده باشند، حفظ تورم در سطوح پایین می‌تواند دشوارتر از گذشته باشد. سیاستمداران نیز با وعده کاهش مالیات، افزایش هزینه‌های عمومی و حمایت از تولید داخلی، ممکن است فشارهای تورمی تازه‌ای ایجاد کنند؛ فشارهایی که این بار منشأ آنها الزاما سیاست پولی یا تقاضای بیش از حد نخواهد بود.

از همین منظر، پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که تورم چه زمانی کاهش می‌یابد، بلکه این است که آیا اقتصاد جهانی می‌تواند در برابر نیروهایی که تورم را دوباره زنده می‌کنند، تاب بیاورد. آیا عصر تورم پایین و باثبات به پایان رسیده است؟ بانک‌های مرکزی در مواجهه با شوک‌های جدید تا کجا می‌توانند از ابزار نرخ بهره استفاده کنند و اقتصادها در جهانی که سیاست و اقتصاد بیش از گذشته در هم تنیده شده‌اند، چگونه با تورم کنار خواهند آمد؟ «باشگاه اقتصاددانان» در این پرونده تلاش می‌کند به بررسی تورم در اقتصاد جهانی بپردازد.