آرشیو روزنامه شماره ۴۵۳۴ دنیای اقتصاد

اخبار تاريخ و اقتصاد - روزنامه شماره ۴۵۳۴

  • واگذاری صید ماهیان حرام به روس‌ها!

    موقعیت دریای خزر در گیلان از محرکه‌های اقتصادی اعطای امتیاز شیلات بود. مهم‌ترین عامل توجه روس‌ها به سواحل شمال ایران غیر از هدف‌های سیاسی، بهره‌گیری از منابع سرشار ماهیان غضروفی و خاویار ایران بود. هر چند که روس‌ها خود دارای سواحل ماهیگیری و صنایع پیشرفته شیلات بودند. با آزادی عمل روس‌ها در نواحی شمال کشور بعد از عهدنامه ترکمانچای، «شیلات پر سود ایران در دریای خزر که ماهیان گرانبهایش مورد توجه ایرانیان نبود، قهرا حلقه سنگینی از زنجیر استعمار را تشکیل می‌داد.» در سواحل روسیه به‌دلیل سرمای زودرس و یخ‌زدگی سواحل آن، بالطبع بیشتر ماهیان به سوی سواحل جنوبی یعنی ایران سرازیر می‌شدند. محل مخصوص صید ماهی علی‌الخصوص ماهی خاویار در سفیدرود و آستارا است که عمق آب کم و سرعت جریان آن شدید است. رابینو می‌نویسد: «مالکان کشتی‌های روسیه با عده زیادی از ماهیگیران روس به سفیدرود آمدند و با دادن هدایای کوچکی از پوست خز و سنجاب و غیره توانستند از حاجی علی‌اکبرخان، حاکم لاهیجان اجازه صید در سفیدرود را به‌دست آوردند.» خلیج انزلی بر اثر دارا بودن شرایط اقلیمی خاص مناسب‌ترین منطقه تخم‌ریزی و پرورش بچه ماهیان فلس‌دار (حلال) در تمام سواحل شمالی ایران محسوب می‌شود. ماهی سوف و ماهی سفید جزو ماهیان مولدی بودند که در اواخر زمستان تا اوایل بهار به منطقه مرداب مهاجرت می‌کردند. ماهی‌های حرام (ماهی‌های بدون فلس) در منطقه مدنظر روس‌ها بودند، از جمله ماهی سوف و ازون‌برون (دماغ دراز) که از نژاد تاس ماهیان هستند.
  • شیلات دریای مازندران ملی شد

    هشتم بهمن ۱۳۳۱ دکتر مصدق، رئیس دولت وقت سادچیکوف سفیر شوروی در تهران را به دفتر خود فراخواند و با برخوردی بسیار دوستانه به او اطلاع داد که از دو روز دیگر شیلات دریای مازندران در دست ایرانیان قرار خواهد گرفت و شوروی دیگر دستی در آن نخواهد داشت و خواسته است شخصا و حضورا این مطلب را به وی بگوید تا به مسکو منعکس کند که قطعا آن دولت (شوروی) در جریان قرار داشته است. پیش‌تر وزارت امورخارجه ایران به دولت شوروی اعلام کرده بود که ایران مایل نیست قرارداد شیلات (صید ماهی در دریای مازندران) را تمدید کند؛ زیرا سیاست ایران بر این مدار قرار گرفته است که بهره‌برداری از منابع ملی خود را به خارجیان نسپارد.
  • اولین درمانگران تاریخ

    بیماری، جراحت و مرگ، همیشه بخشی از زندگی بوده‌اند اما نه بخش چندان مطلوب. از زمان‌های قدیم بعضی افراد بدون شک در پی از میان برداشتن این مصائب یا پیشگیری از آنها بوده‌اند. بنابراین قدمت علم پزشکی، یعنی کوشش در راه شناسایی و درمان بیماری و پیشگیری از آنها، احتمالا به قدمت انسان است.

بیشتر