بارا در ۲۴ دسامبر ۱۹۶۱ در رویال اوک‌میشیگان در خانواده‌ای با تبار فنلاندی به دنیا آمد. پدرش به مدت ۳۹ سال در کارخانه اتومبیل‌سازی پونتیاک، از زیرمجموعه‌های جنرال موتورز در دیترویت کار کرد و خانواده در واترفورد میشیگان زندگی می‌کردند. بارا در ۱۹۸۵ از انستیتو جنرال موتورز (اکنون با نام دانشگاه کترینگ) در رشته مهندسی برق فارغ‌التحصیل شد، سپس با بورس تحصیلی همین کمپانی وارد دانشگاه استنفورد شد. او در ۱۹۹۰ کارشناسی ارشد خود را در مدیریت بازرگانی گرفت.  بارا از ۱۹۸۰ و زمانی که دانشجو بود به‌صورت پاره وقت در جنرال موتورز کار می‌کرد. کار او وارسی سپر و کاپوت ماشین‌ها بود و از این راه هزینه‌های کالج خود را تامین می‌کرد. بارا سپس پست‌های مهندسی و مدیریتی متعددی گرفت که از آن میان باید از اداره کارخانه مونتاژ دیترویت/ همترامیک اشاره کرد.

در فوریه ۲۰۰۸ به معاونت بخش «مهندسی تولید جهانی» رسید و یک سال بعد معاونت «منابع انسانی جهانی» را به دست گرفت؛ پستی که تا سال ۲۰۱۱ در اختیار داشت. در این هنگام وی به معاونت اجرایی بخش توسعه تولید جهانی منصوب شد. او در این پست مسوولیت‌هایی را در زمینه طراحی هم داشت. در ۲۰۱۳ وی مسوولیت‌های اجرایی در حوزه خرید و زنجیره تامین را نیز در دست گرفت.

او در ۲۰۱۴ از سوی هیات مدیره کمپانی به ریاست جنرال موتورز انتخاب شد و به این ترتیب نخستین زنی است که در رأس یک کارخانه اتومبیل‌سازی قرار می‌گیرد. طی نخستین سال مدیرعاملی بارا، جنرال موتورز ۸۴ فراخوان بازپس‌گیری در زمینه ایمنی صادر کرد که مشتمل بر ۳۰ میلیون دستگاه خودرو می‌شد.

بارا از سوی سنا فراخوانده شد تا درخصوص فراخوان‌ها و مرگ‌های مربوط به نقص در سوئیچ خودرو شهادت دهد. او و جنرال موتورز در آن دوران در باب پرداخت پاداش برای مبرا ساختن مدیریت و ایجاد تصویری مناسب از شرکت در افکار عمومی مورد سوء‌ظن قرار گرفتند. فراخوان‌های یاد شده منجر به ایجاد سیاست‌هایی جدید در کمپانی شد که کارکنان را تشویق می‌کرد تا مشکلات را گزارش دهند. تحت مدیریت بارا، جنرال موتورز به سمت تولید خودروهای بدون راننده و برقی نیز حرکت کرد. در نوامبر ۲۰۱۸ او از تعطیلی پنج کارخانه در آمریکای شمالی خبر داد که در نتیجه آن ۱۴هزار کارگر بیکار شدند. او اکنون با همسر و دو فرزندش در نورتویل، واقع در حومه دیترویت زندگی می‌کند.

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند