بانک ملی نخستین سری اسکناس‌های خود را در سال ۱۳۱۱ منتشر ساخت. این سری اسکناس‌ها از پنج ریال بود تا ۵۰۰ ریال. دومین سری در سال ۱۳۱۴ چاپ و به جریان گذاشته شد. این سری از پنج ریال تا یک هزار ریال بود و سومین سری آن در سال ۱۳۱۶ منتشر شد که آن هم از پنج ریال تا ۱۰۰۰ ریال بود و فرقی که داشت روی اسکناس صد ریالی را با یک پهلوی برابر کرده بود و اگر یک اسکناس صد ریالی به بانک می‌دادند، می‌توانستند یک پهلوی دریافت کنند. سری چهارم از پنج ریال تا ۱۰ هزار ریال صد پهلوی بود و در سال ۱۳۱۷ به جریان گذاشته شد. در ایران سه نوع سکه تا قبل از روی کار آمدن پهلوی رواج داشت: ۱) یک نوع سکه‌های طلا به نام اشرفی، ۲) سکه نقره ۹۰ عیار که روی یک طرف ضرب شده بود، ۳) سکه نیکلی. پس از روی کار آمدن پهلوی، دیگر رواج این سکه‌ها که در دست مردم باشد قابل تحمل نبود بنابراین به نام اینکه چون طلا پشتوانه پول رایج کشور نیست و به همین علت پول کشور اساس و پایه پیدا نمی‌کند و بیشتر دستخوش تغییر و تبدیل بورس

 می‌شود، سکه‌های دوران قبل، از اواخر اسفندماه ۱۳۰۸ جمع‌آوری و به جای سکه‌های اشرفی هم یک پهلوی و نیم پهلوی و ربع پهلوی به جریان گذاشته شد، که یک پهلوی برابر ۱۰ تومان بود و در گوشه  اسکناس ۱۰۰ ریالی عبارت یک پهلوی چاپ شده بود.

منبع: مکی، حسین، تاریخ ۲۰ ساله ایران، ج ۴، نشر ناشر، تهران، ۱۳۶۱

این مطلب برایم مفید است
11 نفر این پست را پسندیده اند