البته کوشش‌های سپهسالار در وزارت عدلیه ناتمام ماند؛ اما تلاش‌های سپهسالار سبب ترقی جامعه و شناخته شدن حقوق ملت بود که تاثیرات آن را می‌توان در انقلاب مشروطه حس کرد. عصر سپهسالار از رمضان ۱۲۸۷ ه ق با تصدی وزارت عدلیه آغاز شد و سپس در سال ۱۲۸۸ بر مقام صدارت جلوس کرد و در ذی‌حجه ۱۲۹۸ در مشهد به طرز مشکوکی کشته شد. سپهسالار طی این دوره سه دشمن اصلی به نام‌های مراد میرزا حسام‌السلطنه، عموی ناصرالدین شاه و حاجی فرهاد میرزا، عموی دیگر ناصرالدین شاه و ظل‌السلطان فرزند ناصرالدین شاه داشت که در کنار درباریان و مستوفیان درجه اول برای حفظ منافع خود، فقط حکومت مطلقه غیرمنتظم را پذیرا بودند. نتیجه این کشمکش‌ها عزل حسام‌السلطنه از حکومت خراسان، برکناری فرهاد میرزا از حکومت کردستان و محدود کردن اختیارات ظل‌السلطان شد.

منبع: رضا پورحسین چراغی، «نظام قضایی در عصر ناصری با تاکید بر صندوق عدالت و کارکرد آن»، تاریخ روایی، ۱۳۹۶.