او نخستین مجموعه داستان‌های کوتاه خود را با عنوان «یکی بود و یکی نبود» در سال ۱۳۰۰ خورشیدی در برلین منتشر ساخت. جمال‌زاده همچنین نقش مهمی در انتشار مجله «کاوه» یکی از نشریات اثرگذار دوره مشروطه داشت.  همزمان با جنگ جهانی اول کمیته‌ای به نام کمیته ملیون به رهبری سیدحسن تقی‌زاده برای مبارزه با روسیه و انگلیس در برلین تشکیل شد. این کمیته سیدمحمدعلی جمال‌زاده را به همکاری دعوت کرد. جمال‌زاده در سال ۱۹۱۵ به برلین رفت و تا سال ۱۹۳۰ در آنجا اقامت داشت. پس از اقامت کوتاهی در برلین، برای ماموریت از طرف کمیته ملیون به بغداد و کرمانشاه رفت و مدت شانزده ماه در آنجا اقامت داشت. در بازگشت به برلین، مجله کاوه را در ۲۴ ژانویه ۱۹۱۶ به چاپ رساند. وی تا تعطیلی مجله (۳۰ مارس ۱۹۲۲) به همکاری خود با تقی‌زاده ادامه داد. پس از تعطیلی مجله کاوه، سرپرستی محصلان ایرانی در سفارت ایران در برلین را بر عهده گرفت. او به‌مدت هشت سال این مسوولیت را بر عهده داشت تا اینکه در سال ۱۹۳۱ به دفتر بین‌المللی کار وابسته به جامعه ملل در ژنو پیوست. وی پس از بازنشستگی از آنجا در سال ۱۹۵۶ تا پایان عمر همچنان در ژنو اقامت داشت.