در تاریخ اقتصاد جهانی، لحظاتی نادر وجود دارد که در آنها، جغرافیا ناگهان از پسزمینه خاموش خود خارج میشود و به بازیگر اصلی صحنه بدل میشود. تنگهها، مسیرها و گلوگاهها که در دوران ثبات صرفا خطوطی بر نقشهاند، در زمان بحران، به مرزهای تعیینکننده قدرت تبدیل میشوند. تحولات اخیر در تنگه هرمز بهعنوان شریان اصلی انرژی خلیجفارس و نقش بلامنازع ایران در کنترل این تنگه استراتژیک، از همین جنس است: لحظهای که در آن، جغرافیا بار دیگر بر اقتصاد غلبه میکند.