یک جنگ نامتقارن که اقتصاد جهانی را متوقف کند، میتواند آمریکا را فرسوده کرده و آن را به آتشبس مجبور کند. دو هفته پس از آغاز جنگ، استراتژی ایران واضحتر شده است. ایران در ابتدا تلاش کرد حملات آمریکا و اسرائیل را تحمل کند و درعینحال با پهپادها و موشکها به شهرهای اسرائیل و پایگاههای آمریکا حمله کند تا ذخایر موشکهای رهگیر آنها را کاهش دهد. برنامه بلندمدت این بود که موشکهای بزرگتر و مرگبارتر برای مرحله دوم جنگ حفظ شوند. اما ایران همچنین یک استراتژی موازی و احتمالا موثرتر به کار گرفته است: جنگ علیه اقتصاد جهانی. موشکها و پهپادهای ایرانی نفتکشها در خلیج فارس را هدف قرار دادند و عبور و مرور از تنگه هرمز را محدود کردند؛ بهطوریکه عملا آن را بستند و باعث افزایش قیمت نفت شدند.