علی صادق‌همدانی

وقتی بقا جای توسعه را می‌گیرد، همه چیز کار می‌کند؛ اما هیچ چیز پیش نمی‌رود. کسب‌وکارها باز هستند، بازارها برقرارند، قیمت‌ها هر روز کشف می‌شوند و مقررات اقتصادی، به‌هرحال، اعلام می‌شوند. اما در پس این حرکت ظاهری، نوعی ایستایی عمیق جریان دارد؛ گویی اقتصاد نه در حال پیش‌ روی که در حال «ادامه دادن» است.

بوروکراسی در اندیشه کلاسیک وبر نماد نظم، عقلانیت و پیش‌بینی‌پذیری است؛ ساختاری که قواعد روشن، سلسله‌مراتب مشخص و تقسیم وظایف تخصصی دارد؛ اما همان ویژگی‌هایی که در قرن نوزدهم نشانه پیشرفت اداری بود، در قرن بیست‌ویکم به نماد کندی، انباشت داده‌های بی‌استفاده و تصمیم‌گیری غیرپاسخگو بدل شده است.