کاهش اشتغال صنعتی زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که آن را نهفقط بهعنوان یک تغییر در آمار بازار کار، بلکه بهعنوان تغییر در تخصیص نیروی کار میان بخشهای اقتصاد ببینیم. خروج نیروی انسانی از صنعت لزوما به معنای کاهش اشتغال نیست؛ پرسش مهمتر این است که این نیرو در کجا جذب میشود و آیا بخش مقصد، ارزش افزوده و بهرهوری بیشتری ایجاد میکند یا اقتصاد صرفا شاهد انتقال نیروی کار به فعالیتهای کمبازدهتر است.