قرار بود از بامداد پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵، بنزین بدون یارانه و با نرخ تمامشده پالایشگاهی، هر لیتر ۸۷هزار و ۲۰۰تومان و بهصورت آزمایشی در استان کرمان بهعنوان طرحی آزمایشی عرضه شود. در این طرح، سهمیههای موجود همچنان برقرار بود و برای مصرف بالاتر از سقف تعیینشده، بنزین با نرخ پالایشگاهی عرضه میشد. طرح در ۲۰۴ جایگاه استان پیشبینی شده بود و قرار بود در چارچوب مدیریت مصرف سوخت و مقابله با قاچاق اجرا شود. اما هنوز چند ساعت از آغاز این طرح نگذشته بود که اجرای آن متوقف شد؛ چیزی که از ابتدا قابل پیشبینی بود. این ماجرا بهخوبی نشان میدهد که اصلاح قیمت انرژی در ایران تا چه اندازه با اقتصاد، سیاست، امنیت و رفتار اجتماعی درهمتنیده است. بنزین فقط یک کالا نیست و قیمت آن فقط یک قیمت نیست، لذا هرگونه سیاستگذاری بدون توجه به ابعاد اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی آن ناموفق خواهد بود. این معضلی است که ایران از بعد از سال ۱۳۸۳ و توقف رویه سالانه افزایش قیمت انرژی با آن روبهرو شده است و با گذشت ۲۲ سال، هنوز حل نشده است.