در اقتــصــــــاد ایــران، صنعــت پتروشیمی نه یک بخش مستقل، بلکه قلب تپنده ارزآوری و اشتغال صنعتی است. دولتها غالبا با خطاهای محاسباتی، نرخ خوراک را صرفاً «بهای تمام شده یک کالا» میبینند در حالی که در اقتصاد، نرخ خوراک مرتبط با تولید ملی است. دستاندازی به این نرخ برای جبران کسری بودجه، مصداق بارز«بریدن شاخهای است که روی آن نشسته ایم» در کوتاه مدت ممکن است درآمدهای مستقیم دولت افزایش یابد، اما در بلندمدت، این اقدام با تضعیف سودآوری و سرمایهگذاری در این صنعت، درآمدهای مالیاتی آتی و حتی منابع بودجهای دولت را کاهش می دهد. در این نوشته کوتاه، به بعضی از ابعاد این موضوع پرداخته میشود.