دو برداشت از توافق

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ درباره یادداشت تفاهم احتمالی میان ایران و آمریکا دو دیدگاه کلی وجود دارد: خوش‌بینانه و بدبینانه.

‌ در دیدگاه خوش‌بینانه گفته می‌شود ترامپ از جنگ خسته شده و به‌دنبال راهی برای خروج از منازعه است، زیرا ادامه جنگ را بی‌ثمر می‌داند.

‌ از نگاه راهبردی نیز برخی معتقدند جنگ دیگر ابزار مؤثری برای وادار کردن ایران به تسلیم نیست و حتی می‌تواند اراده ایران برای مقاومت را تقویت کند.

‌ همچنین گفته می‌شود هر دو طرف به توافق تمایل دارند اما به دلیل مشکلات داخلی در ایجاد اجماع سیاسی با دشواری مواجه‌اند؛ ایران به‌دلیل شرایط پس از جنگ و تغییرات در ساختار قدرت و ترامپ به‌دلیل فشارهای داخلی و انتقاد دموکرات‌ها.

‌ در نتیجه ممکن است یک توافق یا یادداشت تفاهم موقت شکل بگیرد تا هر دو طرف فرصت مدیریت شرایط داخلی را پیدا کنند.

‌برخی نیز معتقدند طرفین درباره مسیر آینده به تفاهم کلی رسیده‌اند و این توافق موقت می‌تواند طی چند ماه به توافقی پایدار تبدیل شود.

‌ در مقابل، دیدگاه بدبینانه معتقد است این یادداشت تفاهم صرفاً توقفی کوتاه در منازعه طولانی ایران و آمریکاست، زیرا اختلافات اساسی مانند غنی‌سازی، ذخایر اورانیوم ۶۰ درصد و تنگه هرمز همچنان حل نشده است.

‌ در این نگاه، هر دو طرف از سر اجبار به توافق موقت روی آورده‌اند: آمریکا برای بازسازی اعتبار، تقویت متحدان و آماده‌سازی برای احتمال درگیری بعدی و ایران برای کاهش فشارهای اقتصادی و داخلی و افزایش تاب‌آوری.

‌ همچنین گفته می‌شود توقف حملات ممکن است به دلیل کمبودهای اطلاعاتی و تسلیحاتی آمریکا باشد و این کشور برای جبران این کمبودها به یک تفاهم موقت روی آورده است.

حجم فایل صوتی:4.58M | مدت زمان فایل صوتی :00:06:40