خودکفایی چین در پلیاتیلن
چین با رویکرد مهندسیشده قصد دارد به خودکفایی کامل در زنجیرههای پتروشیمی دست پیدا کند. این کشور با تمرکز بر دانش فرآیندی و تولید مستمر توانسته رشد چشمگیری در بخش پلیاتیلن با چگالی بالا (HDPE) داشته باشد. سهم چین در تولید این نوع پلیاتیلن از ۴ درصد در ۱۹۹۲ به ۱۹ درصد در ۲۰۲۱ رسیده و پیشبینی میشود تا پایان ۲۰۲۵ به ۲۵درصد برسد.
از سوی دیگر سهم آمریکا به ۱۶ درصد و اروپا به ۱۰ درصد کاهش خواهد یافت. واردات پلیاتیلن با چگالی بالا چین به تدریج کاهش یافته و ظرفیتهای جدید همچنان در حال بهرهبرداری است. تحلیلگران معتقدند که چین پس از رسیدن به تعادل ساختاری، ممکن است تولید خود را گسترش دهد تا بر کل زنجیره تسلط یابد. در این کشور، تولید با نوآوری هممعنی است و توانایی مهندسی فرآیندهای تولید، عامل اصلی موفقیت به شمار میرود.
شهرهایی مانند شنزن به «جوامع عملی مهندسی» تبدیل شدهاند که طراحی، تولید و بازبینی محصولات با سرعتی باورنکردنی صورت میگیرد و این اکوسیستم نه تنها از شرکتهای چینی بلکه از شرکتهای غربی مانند اپل نیز حمایت میکند. از زمان دنگ شیائوپینگ، رهبران چین عمدتا مهندس بودهاند و اقتصاد را مانند ماشینی قابل بهینهسازی میبینند.
رشد و ثبات از طریق ساختوساز پالایشگاهها، بنادر، شبکههای برق و اکنون مجتمعهای پتروشیمی عظیم تحقق پیدا میکند. با وجود محدودیتهای تجاری و روند دگرگون شدن جهانیسازی، انتظار میرود چین در دو دهه آینده در حوزههای پتروشیمی که هنوز کسری دارد به خودکفایی دست پیدا کند.