پارک ملی تندوره از کمبود محیط بان رنج می‌برد
ایسنا-رییس اداره محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت از محیط زیست خراسان رضوی گفت: پارک ملی تندوره به دلیل کمبود محیط‌‌‌‌بان و پرسنل اجرایی جهت حفاظت مستمر از منطقه نسبت به استانداردهای جهانی، دچار مشکل است. محمدمهدی توکلی عنوان کرد: افزایش شکار بی‌رویه به دلیل وجود سلاح‌های شکاری مجاز و غیرمجاز در میان مردم که تهدید جدی برای تنوع زیستی به شمار می‌رود، بروز خشکسالی و کاهش نزولات جوی و تاثیر نامطلوب آن بر منابع آبی داخل پارک ملی و عدم کفایت امکانات و تجهیزات خودرویی وa پاسگاه‌ها از دیگر مشکلات منطقه حفاظت شده تندوره است.
ایسنا-رییس اداره محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت از محیط زیست خراسان رضوی گفت: پارک ملی تندوره به دلیل کمبود محیط‌‌‌‌بان و پرسنل اجرایی جهت حفاظت مستمر از منطقه نسبت به استانداردهای جهانی، دچار مشکل است. محمدمهدی توکلی عنوان کرد: افزایش شکار بی‌رویه به دلیل وجود سلاح‌های شکاری مجاز و غیرمجاز در میان مردم که تهدید جدی برای تنوع زیستی به شمار می‌رود، بروز خشکسالی و کاهش نزولات جوی و تاثیر نامطلوب آن بر منابع آبی داخل پارک ملی و عدم کفایت امکانات و تجهیزات خودرویی وa پاسگاه‌ها از دیگر مشکلات منطقه حفاظت شده تندوره است.
وجود ۲۴ گونه
در معرض خطر در تندوره
رئیس اداره محیط زیست طبیعی اداره کل محیط زیست خراسان رضوی شاخص‌ترین گونه درختی را در کل منطقه تندوره، ارس دانست و اظهار کرد: در پارک ملی تندوره ۴۹ گونه گیاه دارویی وجود دارد که از این تعداد هشت گونه دارای تولیدات تجاری، هشت گونه نیز دارای ارزش صنعتی، ۱۶ گونه دارای ارزش برای ایجاد فضای سبز و معماری زینتی و ۱۵ گونه دارای ارزش خوراکی است، همچنین شش گونه گیاهی این منطقه جزء گیاهان نادر آسیب‌پذیر و ۲۴ گونه جزء گیاهان در معرض خطر هستند.
توکلی گفت: در بهمن ماه ۱۳۴۷ حدود ۷۰ هزار هکتار اراضی واقع در غرب درگز، به عنوان منطقه حفاظت شده تندوره انتخاب شد و در اسفند ماه سال ۱۳۴۸ به «پارک وحش تندوره» تغییر نام یافت که نهایتا در بهمن ماه سال ۱۳۵۳، بعد از تغییر نام سازمان شکاربانی و نظارت بر صید به سازمان حفاظت محیط‌زیست، نام پارک وحش تندوره به پارک ملی تندوره تغییر یافت.
وی اضافه کرد: به دلیل استنباط نادرست از مضمون پارک ملی، حفاظت از این پارک رها شد و متعاقب آن بهره‌برداری از پارک از طریق شکارچیان و بهره‌برداران دامدار صورت گرفت که پیامدهای نامطلوبی را به همراه داشت، در این راستا بخشی از محدوده پارک ملی حذف شد و در اختیار بهره‌برداران منطقه قرار گرفت تا زمانی که در شهریور ماه ۱۳۶۱ از سوی شورای عالی حفاظت محیط‌زیست، محدوده حاضر به دو بخش شامل پارک ملی تندوره و منطقه حفاظت شده تفکیک شد و حفاظت از آن به سازمان حفاظت از محیط‌زیست واگذار گردید.
توکلی با اشاره به اینکه مجموعه تندوره شامل پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده است که با وسعت ۴۴ هزار و ۸۴۸ هکتار در شمال‌شرقی کشور و در نزدیکی مرز ترکمنستان واقع شده است، گفت: در منطقه مورد مطالعه ۶۰ خانواده گیاهی با ۳۷۳ گونه تشخیص داده شده است.
