تراژدی پناهجویان

شاید برای تغییر مواضع تصمیم‌گیران سیاسی در کشورهای اروپایی و قبول پناهندگی هزاران مهاجری که پشت دروازه‌های قاره سبز مانده بودند، تنها مرگ آیلان سه ساله لازم بود که آن‌چنان غریب و تنها در ساحل دریا به خواب ابدی فرو رود تا افکار عمومی جهان را متوجه بحران سوریه و پناهندگان آن سازد و در تسهیل پذیرش پناهجویان راهگشا شود. جهان درهفته‌های اخیر مبهوتِ بحران پناهجویان در اروپا بود که ناشی از ورود بزرگ‌ترین موج پناهندگان از زمان جنگ جهانی دوم به این قاره است.

این بحران در اروپا، با واکنش‌های مختلفی روبه‌رو شده است. برخی کشورها ازجمله لهستان و مجارستان با اسکان دادن پناهجویان موافق نیستند و نخست‌وزیر مجارستان گفته نمی‌خواهد مسلمانان زیادی وارد کشورش شوند. در همین حال در آلمان اکثریت مردم از موافقت صدراعظم آلمان با پذیرش مهاجران در خاک این کشور، حمایت کرده‌اند و این کشور اعلام کرده که به ۸۰۰ هزار مهاجر پناهندگی خواهد داد. بریتانیا نیز برای پذیرش پناهجویان اعلام آمادگی کرده و رئیس‌جمهور ایتالیا نیز بستن مرزها بر روی پناهجویان را در تضاد با ارزش‌های اروپایی دانسته است.

در شرایطی که رئیس کابینه آرژانتین نیز بر استقبال آمریکای جنوبی از پناهجویان سوری حمایت کرده و اتریش هم از تسهیل شرایط برای پناهندگان خبر داده است، مقام‌های سازمان ملل و بخشی از ناظران هشدار داده‌اند طبق گزارش سازمان عفو بین‌الملل، ۹۵درصد آوارگان سوری اکنون در ۵کشور ترکیه، لبنان، اردن، عراق و مصر به‌سرمی‌برند که خود درگیر بحران‌های داخلی هستند. ۶کشور ثروتمند عربی حاشیه خلیج‌فارس هیچ سهمی در پناه دادن به آواره‌های سوریه نداشته‌اند؛ کشورهایی که به عقیده بسیاری خود آتش افروز جنگ در سوریه بوده‌اند.