ابهام در احترام
دنياي اقتصاد : آخرین بازی فصل ایران به اتمام رسید و قهرمان جام حذفی هم مشخص شد. سپاهان با برتری دو گله برابر مس رفسنجان توانست فصلی را که با جمع کردن ستاره‌ها شروع کرده بود، حداقل بدون جام به اتمام نرساند. آن‌هم با قهرمانی که دو پرده متفاوت برای تیم اصفهانی داشت.
شیرینی تاریخی
سپاهان برای پنجمین بار قهرمان جام حذفی شد و رکورد تاریخی پیروزی در ۱۰۰ درصد فینال‌های حذفی‌اش را حفظ کرد. سابقه داشت که آنها در ورزشگاه آزادی، جام را از چنگ استقلال و پرسپولیس دربیاورند، اما این‌بار رقیب روی نیمکت کسی را داشت که از جنس خودشان بود. محرم نویدکیا اسطوره سپاهان محسوب می‌شود، اما فتح جام پس از ۹ سال احتمالا مهم‌تر از ناراحتی کاپیتان سابق روی نیمکت حریف بود. زردپوشان فصل پر خرج و مخارجی را پشت سر گذاشتند و اسیر حواشی زیادی هم شدند، اما با وجود اینکه انتظار می‌رفت قهرمانی لیگ برتر برایشان سهل‌الوصول باشد به بالای سر بردن جام حذفی بسنده کردند. با این قهرمانی هم فشارها از دوش بازیکنان برداشته شد، هم در آرامش می‌شود برای فصل بعد تصمیم گرفت و هم ژوزه مورایس بالاخره یک عنوان قهرمانی را در ایران تجربه کرد تا بحث ماندنش بیشتر شود. دیگر چه چیزهایی بهتر از این؟
تلخی ناگهانی
اما تمام آنچه پنج‌شنبه در آزادی اتفاق افتاد، برای اصفهانی‌ها خوب نبود. بعد از قهرمانی، رامین رضاییان رسما با هواداران سپاهان وداع و روز گذشته هم پست خداحافظی‌اش را منتشر کرد. شهریار مغانلو و فرشاد احمدزاده هم از پاسخ درباره آینده‌شان طفره رفتند تا هواداران این تیم نگران ستاره‌هایشان برای فصل بعد باشند. البته رضاییان دلیل جدایی‌اش را برخی در باشگاه عنوان کرد که دلش را شکستند و مغانلو هم مشابه این صحبت‌ها را مطرح کرد. البته که رامین پیش از این هم از برخی بی‌احترامی‌ها در سپاهان صحبت کرده بود، اما مشخص نشد منظورش به چه کسی بوده که حالا مغانلو را هم آزرده خاطر کرده است. ولی سوال اصلی اینجاست که اگر در باشگاهی مثل سپاهان که همه امکانات فوق‌العاده را برای بازیکنانش نظیر حقوق نجومی، پاداش‌های متنوع، پرداختی‌های سروقت، امکانات تمام و کمال و... فراهم می‌کند خبری از احترام نیست، پس کجا قرار است ارج و قرب این فوتبالیست‌های نازک دل حفظ شود؟
