اقتدار ۲۳ دقیقه‌‌ای!
دنياي اقتصاد : تا به حال بارها و بارها فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ از باشگاه‌های مختلف خواسته‌‌اند علیه هم بیانیه ندهند. هر بار هم این ماجرا با قدرت کامل نقض شده و مجموعه مدیریتی فوتبال ایران هیچ استراتژی روشنی برای مقابله با آن نداشته است. با این حال کمتر به یاد داریم که دستورالعمل آقایان به این سرعت نقض شده باشد.
در حقیقت در آخرین مرتبه‌‌ای که سازمان لیگ صدور بیانیه را ممنوع کرد، عمر این بخشنامه حتی به نیم‌‌ساعت هم نرسید! عصر چهارشنبه یعنی دقیقا ساعت ۱۵:۰۷ خبرگزاری‌‌های معتبر خبر دادند سازمان لیگ با ارسال نامه به همه باشگاه‌ها از آنها خواسته از صدور بیانیه خودداری کنند. در بخشی از این نامه آمده است: «ارسال بیانیه و مصاحبه، خارج از مقررات و اساسنامه فدراسیون فوتبال است و انتظار می‌‌رود مدیران عامل باشگاه‌ها برای جلوگیری از تبعات سوء حقوقی، اجتماعی و قضایی به کلیه عوامل و دست‌اندرکاران تحت مدیریت خود اهمیت رعایت دستورالعمل‌‌های انضباطی و قضایی را تاکید و مراتب را به عوامل مربوطه کادر فنی، ورزشی، سرپرستی، مدیریتی و سایر ارکان باشگاه ابلاغ فرمایند.»
تنها اما ۲۳ دقیقه پس از انتشار رسمی این نامه که قلم ضعیف و پیچیده‌‌ای هم دارد و بیخودی کار را سخت کرده، باشگاه استقلال چراغ اول را روشن کرد و بیانیه داد؛ بیانیه‌‌ای که اتفاقا نه علیه هیچ باشگاه دیگری، بلکه دقیقا خطاب به خود فدراسیون فوتبال صادر شده و مواضع این مجموعه را در بخش تیم ملی امید زیر سوال برده بود! پرسش اینجاست که وقتی ما قدرت برخورد با این کج‌‌روی‌‌ها را نداریم و نمی‌توانیم موج بیانیه‌‌نویسی را مهار کنیم، چرا گاه و بیگاه حکم به ممنوعیت بیانیه‌‌نویسی می‌‌دهیم؟ این کار چه پیامدی دارد، غیر از اینکه نفس «قانون» را لوث می‌‌کند و باعث شکستن قبح تخطی از مقررات می‌شود؟ آقا شما که زورتان نمی‌‌رسد، باشگاه‌ها را ول کنید بگذارید راحت باشند و علیه هم بیانیه بدهند. چرا بیخودی خودتان را سبک می‌‌کنید؟
