بیش باد چنین چوپانی!
تاريخسازی بدنساز ايراني در قلب آمريکا
دنياي اقتصاد : بیست روز از شکست تیم ملی فوتبال برابر آمریکا در جام جهانی گذشته و هفته قبل بود که تیم ملی کشتی آزاد هم در جام جهانی برابر آمریکا شکست خورد تا به نایب قهرمانی جهان برسد. اما بامداد روز گذشته در لاسوگاس، گرگ ایرانی همه نگاهها را به خود خیره کرد تا نشان دهد همانطور که همه این شکستها در چارچوب ورزش بوده، در این راستا میتوان برنده هم شد. هرچند قهرمانی هادی چوپان در رقابتهای مسترالمپیا یک دستاورد فردی بوده و همانطور که بارها خود این بدنساز شیرازی هم از عدم حمایت مسوولان شکایت کرده، نمیتوان آن را آورده یک سیستم حرفهای برای بالا بردن پرچم ایران دانست. چوپان عنوان قهرمانی معتبرترین رقابت پرورش اندام دنیا را به دست آورد؛ رقابتی که لازمه شرکت کردن در آن، موفقیت در چند استیج دیگر است و تا چند سال قبل حتی این حضور هم برای بدنسازان ایرانی یک رویا بود.
خط شکن
سال ۲۰۱۲ بود که مرحوم بیتالله عباسپور به عنوان نخستین بدنساز ایرانی در این رقابت شرکت کرد و عنوان هفدهمی را به دست آورد. او سال بعد این رتبه را تکرار کرد و همه از این خوشحال بودند که او توانسته برای دو سال پیاپی در مستر المپیا شرکت کند. ظهور پدیدهای به نام چوپان اما نشان داد که میتوان سقف آرزوها را بالاتر برد. حتی اگر همه کارها به تنهایی انجام شود. عضو سابق تیم ملی پرورش اندام، سال ۲۰۱۹ پس از حواشی بسیاری که بابت عدم اخذ ویزای آمریکا متحمل شد، کمی پیش از مسابقات به لاسوگاس رسید اما توانست عنوان سوم را به دست بیاورد و البته برترین بدنساز مسابقات از دیدگاه مردمی شود. عنوانی که پیش از این در تاریخ ورزش ایران بیسابقه بود و چوپان توانست آن را سال گذشته هم تکرار کند. درواقع عدم قهرمانی گرگ ایرانی، حضور رقبای نامداری چون بیگ رامی بود که فیزیک درشتترش نسبت به چوپان، همواره نظر داوران را نسبت به بدنساز مصری برمیگرداند، اما تسلیم شدن در قاموس مرد ایرانی نبود. او که در تمام این سالها با هزینه شخصی راهی مسابقات مستر المپیا شده بود، اینبار حق تمام زحماتش را گرفت. چوپان پس از اینکه نامش به عنوان برنده جدید معتبرترین مسابقات بدنسازی دنیا خوانده شد، مدالش را به مردم ایران تقدیم کرد و گفت: «هدفم این است که باز هم این عنوان را به عشق مردم ایران تکرار کنم. امیدوارم این قهرمانی مقداری از غمهای مردم ایران را کم کند و توانسته باشم نماینده و سرباز خوبی برای ایران باشم. این مدال را به بانوان شریف ایران و مردم ایران که در هر کجای دنیا هستند، تقدیم میکنم. امیدوارم شادی میهمان خانه همه باشد، نژادپرستی در بین ما نباشد، همه از هر کشوری که هستیم با هم دوست باشیم و به یکدیگر افتخار کنیم.» این واکنش جوان خطشکنی است که روزگاری از گچکاری امرار معاش میکرد و از کودکی با معضل کم شنوایی روبهرو بوده است. او نشان داد با اراده میتوان بر هر چیزی غلبه کرد و البته مردم را هم فراموش نکرد. چنین قهرمانانی بیش باد!
