چرا بیخیال بودم؟
دنياي اقتصاد : بدون تردید یکی از پدیدههای جذاب کشتی فرنگی در سالها اخیر، محمدرضا گرایی بوده است. ستاره کشتی کشورمان که اخیرا در مسابقات المپیک و جهانی دو طلای ارزشمند کسب کرده، بیشتر با خونسردی عجیب و غریبش روی تشک شناخته میشود.
او با همان صورت سنگیاش ۶۷ روز پس از کسب مدال طلای المپیک توانست یک طلای ارزشمند دیگر به افتخاراتش اضافه کند و حالا خودش را به عنوان یکی از ترسناکترین کشتیگیران وزن ۶۷ کیلوگرم در جهان معرفی کرده است. گرایی در گفتوگویی که با سایت «ورزشسه» داشته، درباره کامبک عجیب و غریبش برابر کشتیگیر ژاپنی و تبدیل شکست ۶بریک به پیروزی میگوید: «کشتیگیر ژاپنی کشتیهایم را آنالیز کرده و آمده بود که شکستم بدهد. چند امتیاز در خاک دادم و عقب افتادم. خدا را شکر توانستم کشتیگیر ژاپنی را با کمرگیری ضربه فنی کنم. لحظهای که عقب افتاده بودم، داشتم برای او تلهگذاری میکردم تا کمرگیری کنم. مایه فیتو را دادم به کشتیگیر ژاپنی و کمر او را گرفتم. در واقع داشتم به این فکر میکردم که چطور برای کشتیگیر ژاپنی تلهگذاری کنم و کمرش را بگیرم، چون پنج نمره فنی از او عقب بودم.» او درباره بیخیالیاش پس از فتح مدال طلای مسابقات جهانی هم میگوید: «اتفاقا برایم خیلی مهم است. شخصیت من طوری است که زیاد نمیتوانم حس درونی خود را بیان کنم. طبیعتا خوشحال بودم. قهرمان جهان شده بودم. دو ماه قبل قهرمان المپیک شده بودم. یکی از بهترین سالهای زندگی ورزشی خودم بود. خدا را شکر که توانستم امسال هم قهرمان المپیک بشوم و هم قهرمان جهان و توانستم ذرهای از زحمات خودم و کسانی که برایم زحمت کشیدهاند را جبران کنم. من ۲۵ سال دارم و باید در سالهای آتی هم برای کشورم افتخارآفرینی کنم و پرچم کشورم را در میادین بینالمللی بالا ببرم. تا جایی که در توان داشته باشم، تمرین و کار میکنم تا بتوانم دل مردم را شاد کنم.»