در مسیر تکامل

دنیای‌اقتصاد : دوره قبلی که فرهاد مجیدی سرمربی استقلال بود نوع رفتارهای او انتقادهای زیادی را به‌دنبال می‌آورد. در ساده‌ترین مثال ممکن، خودداری مجیدی از زدن ماسک در انظار عمومی باعث نقدهای پرشماری شده بود. مجیدی همچنین به داوری اعتراض می‌کرد و البته در فضای مجازی هم فعالیت‌هایی داشت که به منبع حاشیه تبدیل شده بود. هر یک از این رفتارها حکم تازیانه‌ای را داشت که ناخواسته بر پیکر استقلال فرود می‌آمد و این تیم را به حاشیه می‌راند. با این حال در بازگشت به استقلال، مجیدی نشان داده نسبت به گذشته‌اش پختگی بیشتری پیدا کرده است. شاید اولین نشانه از این دست زمانی ظاهر شد که او از پیروز قربانی خواست به‌عنوان دستیار اول کنارش قرار بگیرد. همه استقلالی‌ها کم و بیش در جریان مشکلات قدیمی مجیدی با قربانی قرار دارند و آخرش هم این همکاری اتفاق نیفتاد، اما همین که مجیدی با فراموشی آن اتفاقات دنبال استفاده از دانش پیروز بود، نشان می‌داد برای او «کار» اولویت بیشتری نسبت به مسائل شخصی پیدا کرده است. در طول این چند هفته‌ای هم که فرهاد کارش با استقلال را شروع کرده، نه مصاحبه عجیب و غریبی از او دیده شده، نه پست و استوری ملتهبی گذاشته و نه هیچ حرکت تحریک‌آمیز دیگری داشته است. شاید هنوز برای قضاوت زود باشد، اما از قرار معلوم این فرهاد با فرهاد گذشته توفیر کرده است.