رویاهای بر باد رفته
دنیای‌اقتصاد : باشگاه‌های لیگ آذربایجان همچنان به جذب بازیکنان ایرانی ادامه می‌دهند؛ یکی پس از دیگری. بدون تعارف این تیم‌ها روی بازیکنان زیر متوسط و دورشده از شرایط مناسب نظر دارند. فهرست همه کسانی که در این سال‌ها راهی لیگ این کشور شدند و برگشتند، همین مساله را نشان می‌دهد؛ از فرزاد حاتمی و پیمان بابایی تا مهدی شریفی و دیگران. هر کدام می‌روند، یک فصل بازی می‌کنند، چند صد هزار دلار پول می‌گیرند و به فوتبال ایران برمی‌گردند.
بعد این چرخه با بازیکنان جدید دیگری دنبال می‌شود. تا دو روز پیش، سه فوتبالیست ایرانی در لیگ آذربایجان داشتیم؛ علی قربانی که در سومقاییت بازی می‌کند و حتی به عضویت تیم ملی آذربایجان هم درآمده است، سامان نریمان‌جهان که برای نفتچی باکو توپ می‌زند و در آخرین بازی لیگ آذربایجان با شش گل برابر قره‌باغ شکست خورد و البته پیمان کشاورز که در تیمی به نام «سبایل» توپ می‌زند. کشاورز که پیش‌تر عضو گسترش‌فولاد بود، حالا در تیم آذربایجانی‌اش یک همبازی ایرانی پیدا کرده است؛ بختیار رحمانی. کاپیتان پیشین فولاد که با این تیم سابقه قهرمانی در لیگ برتر را هم دارد، درحالی روز شنبه با عقد قرارداد رسمی به سبایل پیوست که فقط ۲۹ سال دارد و این راستی راستی سن کمی برای حضور در لیگ آذربایجان است. بختیار از آن دست استعدادها بود که اوایل دهه نود، بسیاری از کارشناسان او را آینده فوتبال ایران می‌دانستند. کسی که در ۲۲ سالگی بازوبند سرگروهی فولاد را به دست بست و هنوز هم رکورد جوان‌ترین کاپیتان تاریخ لیگ برتر را در اختیار دارد، حالا بعد از سال‌ها حضور خنثی در استقلال، ذوب‌آهن، پیکان، سپاهان و نفت آبادان به آخر خط رسیده است. شاید فوتبال بختیار پنج سال پیش، همان روزی به پایان رسید که کارت پایان خدمت جعلی‌اش را ابطال کردند. افسوس!
