«دستور» برای صعود کافی است؟
دنیای اقتصاد : تیم ملی المپیک ایران با برگزاری دو اردو در کشورهای اندونزی و قطر، سه بازی دوستانه مقابل میزبان‌هایش برگزار کرد. ما در بازی اول با اندونزی یک - یک مساوی کردیم، در مسابقه دوم دو بر یک به آنها باختیم و سپس در کمپ اسپایر قطر با همین نتیجه مغلوب تیم ملی قطر شدیم. بازی با قطر را کسی ندیده، اما کادر فنی و ملی‌پوشان اصرار دارند که خیلی خوب بودیم و فقط به‌خاطر بدشانسی نتیجه نگرفتیم. از صمیم قلب امیدواریم همین‌طور بوده باشد؛ چون دست‌کم «نتیجه» به‌دست‌آمده در این سه بازی اصلا راضی‌کننده نیست و آدم را نگران می‌کند. تیم امید ایران شرایط بسیار عجیبی دارد. انتخاب کادرفنی برای این تیم به شیوه کاملا «رفع تکلیفی» انجام شد؛ به‌طوری‌که بعد از دک کردن کرانچار، نیمکت امیدها را به تعداد زیادی از مربیان ایرانی تعارف کردند و در این میان تنها فرهاد مجیدی این مسوولیت را قبول کرد که او هم نهایتا با حمید استیلی کنار نیامد. حالا استیلی که مدیر تیم امید بود به سمت سرمربیگری رسیده و قرار شده طلسم عدم صعود به المپیک را بشکند؛ طلسمی که حالا دیگر حساب ایامش هم از دست هواداران فوتبال در رفته و فقط می‌دانیم از چهار دهه ناکامی متجاوز است! آیا استیلی با این شرایط از پس انجام چنین ماموریتی بر می‌آید؟
در چنین هنگامه‌ای، جناب مسعود سلطانی‌فر به‌عنوان وزیر ورزش روبه‌روی مهدی تاج نشسته و به رئیس فدراسیون فوتبال تاکید کرده تیم ملی امید «باید» به المپیک صعود کند. حس و حال آقای وزیر را درک می‌کنیم. او احتمالا دلش می‌خواهد این موفقیت و طلسم‌شکنی تاریخی در دوران صدارت خودش به ثبت برسد و ماندگار شود؛ اما آیا همه چیز به سادگی دستور دادن است؟ خب اگر این‌طور بود که وزرا و روسای قبلی هم یک «باید» می‌گفتند و خلاص می‌شدند! نکته اینجاست که حتی تیم ملی بزرگسالان ما هم در مباحث تدارکاتی و مخصوصا ترتیب دادن مسابقات دوستانه با مشکلات بسیار زیادی مواجه است؛ چنانچه خود فدراسیون اعتراف کرد در فیفادی اخیر حتی «هندوستان» هم حاضر نشده با ما بازی دوستانه انجام بدهد. خب در این شرایط برای تیم ملی امید که طبعا اولویت اول هم نیست، چه کار ویژه‌ای می‌توان انجام داد؟ اصلا بیایید همه انتظارات آن‌چنانی را کنار بگذاریم؛ آیا فدراسیون قول می‌دهد در چند ماه آینده هر بار تیم المپیک اردوی خارج از ایام فیفا داشت، بازیکنان لیگ برتری این تیم را برای حمید استیلی جمع کند. یک کلمه خدمت آقای وزیر عرض می‌کنیم که این کار «محال» است. فقط یک ثانیه فرض کنید سپاهان و استقلال در کورس فشرده لیگ، حاضر شوند بدون نورافکن و قائدی به میدان بروند. آیا آنها تن به این کار می‌دهند؟ واقعیت آن است که در شرایط فعلی شانس ما برای رسیدن به المپیک حتی کمتر از گذشته است؛ بنابراین کاش بالاخره یک اجماع به دردبخور بین مدیران فوتبال ایران شکل می‌گرفت که بر اساس آن تیم زیر ۲۱ سال را به مقدماتی المپیک بفرستیم. این‌طوری اگرچه احتمالا باز هم صعود نمی‌کردیم، اما حداقل یک تیم خوب و میدان‌دیده به‌عنوان پشتوانه تیم بزرگسالان باقی می‌ماند؛ گروهی که بازیکنان لیگ برتری کمتری هم دارد و جمع کردنش در هر زمان از سال کار آسانی است. ما گفتیم؛ خود دانید!
