جنجال در تلویزیون؛
تصویر واقعی فوتبال ایران!
در ساعات گذشته نقدهای فراوانی روی رفتار این دو نفر نوشته شده است. از جمله در بخشی از گزارش تحلیلی و انتقادی خبرگزاری تسنیم آمده است: آنچه اما روی آنتن شبکه سه رفت، پردهای دیگر از حاشیههای عجیب این فوتبال بود. اگر تا امروز هر کسی به پاسخ این سوال «چرا فوتبال به این حال و روز افتاده است؟» نرسیده بود، با تماشای برنامه فوتبال برتر جوابش را گرفت. علی خطیر بهعنوان عضو هیات رئیسه فدراسیون در این برنامه حاضر شده بود تا از عملکرد فدراسیون دفاع کند و در این بین حجت کریمی دیگر عضو هیات رئیسه روی خط آمد و اینجا بود که حرفهایی زد و دعوا و درگیری بالا گرفت.
اینکه دو عضو هیات رئیسه در برنامه زنده اینگونه درگیر میشوند، این پرسش را به وجود میآورد که در جلسات هیات رئیسه که ناظر بیرونی وجود ندارد، چه میگذرد؟ آنجا چگونه با هم رفتار میکنند و از خجالت یکدیگر درمیآیند؟ اختلاف سلیقه و نظر همیشه وجود دارد که اگر نباشد محل اِشکال است. آنچه اما دوشنبهشب به نمایش درآمد نامش هر چیزی بود جز اختلافنظر. چرا باید دو عضو هیات رئیسه اینگونه مقابل چشمانمیلیونها بیننده به جان هم بیفتند؟ آیا محل بهتر و مناسبتری برای رفع این اختلافات وجود ندارد؟
دوشنبهشب مشخص شد که چرا فوتبال ایران گرفتار این شرایط شده است؛ وقتی دو مدیر بلندپایه این طور علیه یکدیگر شمشیر را از رو میبندند، چهانتظاری از مربی و بازیکن و هوادار وجود دارد؟ آیا این فدراسیون فوتبال و این هیات رئیسه میتواند نسخه شفابخشی برای این فوتبال بپیچد؟ این فوتبال با این رفتارها قرار است درست شود؟ پاسخ مشخص است: با این دستفرمان و این کارها و رفتارها،این فوتبال بدتر میشود اما بهتر نخواهد شد.همچین خبرگزاری مهر هم در بخشی از تحلیل مشابه خود مینویسد: وقتی یک عضو، عضو دیگر را در آنتن زنده تلویزیون به فساد متهم میکند، دیگر نمیتوان از کنار ماجرا گذشت. باید همهچیز را زیر ذرهبین برد؛ تصمیمها، قراردادها، عملکردها و روندهایی که در هیاترئیسه فدراسیون فوتبال شکل گرفته است.
این ماجرا دو حالت بیشتر ندارد؛ یا اتهام درست است که در این صورت، متهم باید بدون ملاحظه برکنار، محروم و برای همیشه از فوتبال کنار گذاشته شود یا اتهام دروغ است و برای کسب منفعتی سیاسی، مدیریتی یا شخصی مطرح شده که در این صورت نیز تهمتزننده باید برکنار و محروم شود. نمیشود هم فساد را دید و سکوت کرد و هم تهمت زد و هزینهای نپرداخت. این بهتانزنیها باید یک بار برای همیشه به فرجامی روشن برسد. اگر اتهام فساد مطرح میشود، باید حقیقت روشن شود. اگر دروغ گفته شده، دروغگو باید هزینه بدهد. اگر مدیری ناکارآمد است، باید کنار برود. فوتبال ایران بیش از این تابِ ملاحظهکاری، رودربایستی و پاک کردن صورتمساله را ندارد.