کمربندها را ببندید!
اقتصاد انقباضی در فوتبال ایران
حذف بازیکنان خارجی؟
یکی از پیشنهادهای پرتکرار این روزها، جلوگیری از جذب بازیکنان خارجی توسط تیمهای ایرانی است. بالاخره بازیکن خارجی هزینه بیشتری دارد. نوسانات ارزی که به بخشی جداییناپذیر از اقتصاد ایران تبدیل شده و مخارج استخدام این بازیکنان را غیرقابل پیشبینی میکند. به اینها باید هزینه اسکان، ایاب و ذهاب، مترجم و... را هم اضافه کرد که مجموعا عدد بالایی میشود. حالا اولین فکری که به ذهن سیاستگذاران فوتبال ایران رسیده آن است که دیگر بازیکن خارجی جذب نشود. گویا اصلا چند باشگاه با ارسال نامه به سازمان لیگ خواهان اعمال این محدودیت شدهاند. حقیقت آن است که چنین محدودیتی، اواخر دهه هشتاد در قالب ممنوعیت جذب دروازهبان خارجی در فوتبال ایران اعمال شد که اصلا هم نتیجه خوبی نداشت و بعد از مدتی آن را لغو کردند. نگرفتن بازیکن خارجی، طبیعتا به ضعیفتر شدن تیمهای ایرانی منجر خواهد شد و نتیجه چنین ایدهای بهخصوص در رقابتهای آسیایی و بینالمللی نمودار خواهد شد، اما گویا فعلا چارهای نیست. البته که از نظر فنی خیلی میتوان این موضوع را نقد کرد، چرا که به نوعی حالت پاک کردن صورت مساله را دارد. در این سالها دیدهایم که گاهی بازیکنان صدهزار دلاری گمنام که توسط استعدادیابها کشف شدهاند، تا چه اندازه از برخی ستارههای کاغذی و صدمیلیاردی داخلی مفیدتر عمل کردهاند. با این حال انگار قرار است تر و خشک به پای هم بسوزند.
لغو اردوهای برون مرزی؟
دیگر پیامد اوضاع اقتصادی فعلی هم میتواند ممنوعیت برگزاری اردوهای برونمرزی برای باشگاهها باشد. پیش از این و در مقاطعی که تکانههای شدید ارزی داشتیم هم دولت به باشگاههای زیرمجموعه خودش دستور میداد برای اردوی پیشفصل یا بین دو نیمفصل راهی اردوهای خارجی نشوند. حالا که شرایط به مراتب دشوارتر است، احتمالا چنین توصیهای به شکل موکد و فراگیر انجام خواهد شد.
جملات ترسناک
همانطور که میدانید وزارت صمت حدود دو هفته پیش فعالیت تیمهای ورزشی فولاد مبارکه اصفهان و فولاد خوزستان را «تا اطلاع ثانوی» ممنوع کرد؛ آنچه در خوشبینانهترین حالت ممکن میتواند به ادامه حیات این تیمها، البته با بودجهای بسیار ضعیفتر منجر شود. حالا این جملات ترسناک را هم از قول علیرضا بابایی، مدیرعامل باشگاه چادرملو یزد بخوانید تا شاید تصویری روشنتر از آنچه در پیش است داشته باشید: «یکی از آثار جنگ این است که سال آینده شاهد حضور قدرتمند تیمهای صنعتی نخواهیم بود. درست است که مجتمع صنعتی چادرملو به صورت مستقیم مورد حمله قرار نگرفته، اما هم صنایع فولادی زنجیروار به همدیگر وابسته هستیم و هم سیاستهای انقباضی و مباحث اقتصادی مهمتر شده است. شاید این خبر خوبی نباشد، اما ورزش کشور به ناچار تا مدتها از اولویت خارج خواهد شد، برای اینکه باید به زیرساختها بپردازیم و در برخی حوزهها، دوباره کشور را از نو بسازیم.»
