زنگ خطر قرمـز

تا قبل از آغاز تعطیلات نیم فصل، اوسمار با کسب ۵ برد از ۶ مسابقه به خوبی پرسپولیس را احیا کرد و توانست به رتبه دوم جدول برساند؛ جایگاهی که حتی نزدیک شدن به آن هم با وحید هاشمیان به یک رویا می‌‌‌ماند! با وجود پیروزی‌‌‌های متوالی اما منتقدان یک ایراد اساسی به قرمزها داشتند و آن شیوه بازی تیم بود. پرسپولیس اقتصادی اوسمار، چیزی نبود که از سرمربی برزیلی انتظار می‌‌‌رفت؛ به خصوص با آن نمایش دو فصل پیش و قهرمانی که به دست آورده بود. همه منتظر پنجره زمستانی بودند و بازیکنانی که با نظر کادرفنی جدید به ترکیب اضافه می‌شوند. هرچند همان پروسه هم عبث ماند و با اتفاقاتی که در کشور رخ داد، تاکنون تنها یک مهاجم ازبکستانی به جمع سرخ‌پوشان آمده. البته اردوی مفیدی که در قطر برگزار شد، قاعدتا باید خیلی به پرسپولیسی‌‌‌ها کمک کرده باشد، اما نتیجه نخستین جدال رسمی پس از آن که باعث شک در چنین چیزی شد. 

نکته اینجاست که پرسپولیس برابر فجر نمایش بدی نداشت و حداقل می‌توان گفت از اکثر بازی‌های قبلی که اوسمار روی نیمکت نشسته بود، هجومی‌‌‌تر نشان داد. آنها علاوه بر زدن یک گل، دو بار هم تیرک دروازه فجر را لرزاندند و حضور پرجنب و جوشی درون محوطه جریمه حریف داشتند، اما نقطه قوت چند مسابقه آخرشان تبدیل به پاشنه آشیل شد. خط دفاعی قرمزها روز بسیار بدی را پشت سرگذاشت و پیروز قربانی که انگار آنها را به خوبی آنالیز کرده بود، شاگردانش را با علم ضربه زدن به جناحین رقیب به زمین فرستاد. کار به جایی رسید که اوسمار با بیرون کشیدن یعقوب براجعه، علیرضا عنایت‌زاده جوان را به جای او به زمین فرستاد تا یک هافبک وسط وظایف مدافع راست تیمش را انجام دهد! انگار این همه موقعیت بازی و حتی اردوهای پیاپی هم نتوانسته از براجعه حتی بازیکن متوسطی بسازد. حالا سرمربی برزیلی باید به فکر این باشد که در چالش‌‌‌های بعدی فکری به حال دفاع سست و شکننده‌‌‌اش کند که در غیر این صورت خبری از فتح جام نیست.